W komunikacie Global Mobility Flash Alert z 5 lutego 2026 roku KPMG informuje, że Departament Stanu USA (DOS) „bezterminowo zawiesił” konsularne rozpatrywanie wiz imigracyjnych dla obywateli 75 krajów uznanych za wysokie ryzyko przypadków obciążenia publicznego. Zawieszenie obowiązuje z mocą wsteczną od 21 stycznia 2026 roku i potrwa do czasu zakończenia przez DOS przeglądu metodologii oceny samowystarczalności finansowej.
Chociaż wnioski imigracyjne sponsorowane przez rodzinę lub pracodawcę mogą być nadal składane do USCIS, osoby oczekujące na rozmowy konsularne nie otrzymają wiz ani nie będą umawiane nowe terminy na rozmowy imigracyjne. Lista obejmuje duże obszary Afryki, Azji Południowo-Wschodniej i Karaibów, częściowo pokrywając się, ale nie będąc identyczną z zakazem wjazdu do 39 krajów na mocy Proklamacji 10998.
![Departament Stanu wstrzymuje wydawanie wiz imigracyjnych obywatelom 75 krajów, powołując się na przegląd kryteriów obciążenia publicznego]()
Dla międzynarodowych pracodawców natychmiastowy wpływ dotyczy planowania długoterminowych delegacji oraz ścieżek do zielonej karty dla pracowników przenoszonych za granicę. Kandydaci z objętych krajów mogą być zmuszeni najpierw wjechać do USA na podstawie wizy nieimigracyjnej (jeśli kwalifikują się) i dopiero potem zmieniać status na miejscu — co wiąże się z dodatkowymi kosztami, czasem i niepewnością.
Działy HR powinny przeprowadzić audyt procesów globalnej mobilności, aby zidentyfikować pracowników, których sprawy imigracyjne miały być rozpatrywane konsularnie, oraz rozważyć alternatywne rozwiązania, takie jak wizy L-1, E-2 lub O-1, bądź odłożenie stałego transferu. Firmy powinny także zaktualizować modele kosztów relokacji, uwzględniając dodatkowe opłaty za wnioski, ewentualne koszty przyspieszonego rozpatrzenia oraz wydłużony czas tymczasowego zakwaterowania.
Organizacje działające na rzecz praw imigrantów zapowiadają, że będą kwestionować ten ogólny zakaz, argumentując, że w praktyce wprowadza on test społeczno-ekonomiczny niezgodny z przepisami imigracyjnymi. DOS nie podał jeszcze terminu zakończenia przeglądu.
Chociaż wnioski imigracyjne sponsorowane przez rodzinę lub pracodawcę mogą być nadal składane do USCIS, osoby oczekujące na rozmowy konsularne nie otrzymają wiz ani nie będą umawiane nowe terminy na rozmowy imigracyjne. Lista obejmuje duże obszary Afryki, Azji Południowo-Wschodniej i Karaibów, częściowo pokrywając się, ale nie będąc identyczną z zakazem wjazdu do 39 krajów na mocy Proklamacji 10998.
Dla międzynarodowych pracodawców natychmiastowy wpływ dotyczy planowania długoterminowych delegacji oraz ścieżek do zielonej karty dla pracowników przenoszonych za granicę. Kandydaci z objętych krajów mogą być zmuszeni najpierw wjechać do USA na podstawie wizy nieimigracyjnej (jeśli kwalifikują się) i dopiero potem zmieniać status na miejscu — co wiąże się z dodatkowymi kosztami, czasem i niepewnością.
Działy HR powinny przeprowadzić audyt procesów globalnej mobilności, aby zidentyfikować pracowników, których sprawy imigracyjne miały być rozpatrywane konsularnie, oraz rozważyć alternatywne rozwiązania, takie jak wizy L-1, E-2 lub O-1, bądź odłożenie stałego transferu. Firmy powinny także zaktualizować modele kosztów relokacji, uwzględniając dodatkowe opłaty za wnioski, ewentualne koszty przyspieszonego rozpatrzenia oraz wydłużony czas tymczasowego zakwaterowania.
Organizacje działające na rzecz praw imigrantów zapowiadają, że będą kwestionować ten ogólny zakaz, argumentując, że w praktyce wprowadza on test społeczno-ekonomiczny niezgodny z przepisami imigracyjnymi. DOS nie podał jeszcze terminu zakończenia przeglądu.
Źródło: KPMG GMS Flash Alert 2026-028
