Biały Dom ogłasza nowe uprawnienia do zakazu wizowego dla „państw sponsorujących bezprawne zatrzymania”

W proklamacji wydanej 9 marca 2026 roku – w Dniu Zakładników i Niesłusznie Aresztowanych Obywateli USA – prezydent Donald J. Trump przedstawił nowe, skuteczne narzędzie imigracyjne mające na celu odstraszanie rządów zagranicznych, które wykorzystują obywateli USA jako zakładników do negocjacji. Proklamacja formalnie upoważnia Sekretarza Stanu do uznania dowolnego rządu obcego za „Państwo Sponsorujące Niesłuszne Aresztowanie”. Po takim oznaczeniu kraj ten może zostać objęty szeregiem sankcji, w tym sankcjami gospodarczymi, zawieszeniem większości pomocy bezpieczeństwa oraz – co szczególnie istotne dla społeczności zajmującej się mobilnością międzynarodową – ograniczeniami wizowymi, które uniemożliwiają obywatelom tego kraju wjazd do USA. Choć zakazy wizowe stosowane są od lat jako narzędzie nacisku na łamiących prawa człowieka, nowy mechanizm jest bardziej precyzyjny i łatwiejszy do zastosowania: koncentruje się na samym akcie przetrzymywania zakładników, a nie na szerszym kontekście praw człowieka. Przedstawiciele Departamentu Stanu zapowiadają, że po pierwszym oznaczeniu Iranu, w ciągu najbliższych tygodni dołączą kolejne kraje. Dla międzynarodowych firm zmiana ta rodzi pilne wyzwania związane z przestrzeganiem przepisów. Oznaczenie automatycznie unieważnia istniejące wizy B-1/B-2 oraz uniemożliwia wydawanie wiz H-1B, L-1, F-1 i innych kategorii, chyba że Sekretarz Stanu przyzna wyjątek ze względu na interes narodowy. Menedżerowie ds. mobilności pracowników z krajów wysokiego ryzyka powinni rozpocząć planowanie awaryjne na wypadek odwołania podróży, pozostania pracowników za granicą oraz konieczności ubiegania się o wyjątki lub przetwarzanie w państwach trzecich. Specjaliści ds. ryzyka podróży zwracają też uwagę, że proklamacja sygnalizuje szerszą gotowość do wykorzystywania polityki wizowej jako narzędzia nacisku. Podobne, ukierunkowane zakazy – jak np. sankcje wynikające z sekcji 7031(c) dotyczące korupcji – znacznie się nasiliły w ostatnich latach. Firmy działające na rynkach wysokiego ryzyka powinny wdrożyć strategie szybkiego reagowania, prowadzić dokładne dane dotyczące paszportów swoich pracowników mobilnych oraz informować najwyższe kierownictwo o ryzyku nagłych zakłóceń w podróżach służbowych.