Linie lotnicze i podróżni obudzili się dziś rano z potwierdzeniem, że francuscy kontrolerzy ruchu lotniczego rozpoczęli nowy, 48-godzinny strajk, paraliżując operacje na wszystkich głównych lotniskach w kraju i spowalniając przeloty nad francuską przestrzenią powietrzną. Francuski urząd lotnictwa cywilnego (DGAC) nakazał ograniczenia przepustowości do 40% na lotniskach Paryż-Charles-de-Gaulle i Orly, podczas gdy regionalne węzły, takie jak Nicea, Marsylia, Lyon i Tuluza, muszą odwołać od 30% do 50% zaplanowanych operacji. Linie lotnicze zostały poinformowane późnym czwartkowym wieczorem, jednak wiele lotów było już w powietrzu lub w końcowej fazie przygotowań, co spowodowało, że samoloty, załogi i – co najważniejsze – pasażerowie znaleźli się w niekorzystnej sytuacji, gdy strajk rozpoczął się o 6:00 w piątek.
Ponieważ jedna trzecia wszystkich europejskich lotów korzysta z francuskiej przestrzeni powietrznej, skutki strajku odczuwalne są daleko poza granicami kraju. Zarządcy ruchu sieci Eurocontrol informują o oczekiwaniu na wzór kręgów nad północnymi Włochami i Hiszpanią, gdy ruch jest przekierowywany wokół zatłoczonych sektorów francuskich, a loty dalekodystansowe z USA i Zatoki Perskiej otrzymały pakiety tras alternatywnych, które wydłużają czas blokowy nawet o 45 minut. Linie lotnicze ponoszą milionowe koszty dodatkowego paliwa i pracy załóg, a wiele z nich zapowiedziało proaktywne odwołania lotów na sobotę, aby zapobiec dalszym opóźnieniom.
Strajk został ogłoszony przez dwie największe francuskie związki kontrolerów ruchu lotniczego, SNCTA i USAC-CGT, które argumentują, że chroniczne braki kadrowe i przestarzałe systemy radarowe uczyniły obciążenie pracą „nie do zniesienia”. Negocjacje z ministerstwem transportu zakończyły się fiaskiem na początku tygodnia, gdy rząd odmówił gwarancji wieloletniego planu zatrudnienia powiązanego z podwyżkami płac indeksowanymi inflacją.
Strajk wybucha na początku szczytu świątecznego okresu wielkanocnego we Francji, tradycyjnie jednego z najbardziej ruchliwych weekendów zarówno dla podróży służbowych, jak i turystycznych, oraz zaledwie 100 dni przed szczytem G7 w Paryżu w 2026 roku – wydarzeniem, które już wiąże się z tymczasowymi ograniczeniami lotów i operacjami VIP.
![Strajk francuskiej kontroli ruchu lotniczego paraliżuje setki lotów we Francji i Europie]()
Praktyczne konsekwencje dla firm są natychmiastowe. Air France i easyJet wprowadziły „bilety elastyczne”, umożliwiające pasażerom zmiany rezerwacji w ciągu 30 dni; Ryanair oferuje zwroty, ale ostrzega, że dostępność miejsc podczas przerwy szkolnej jest ograniczona. Przewoźnicy towarowi przenieśli cenne przesyłki na transport drogowy i kolejowy, a kilka międzynarodowych firm – w tym dwie grupy farmaceutyczne z indeksu CAC-40 – odwołało zaplanowane na poniedziałek road-show inwestorskie w Lyonie i Tuluzie.
Zgodnie z rozporządzeniem UE 261/2004, linie lotnicze nie są zobowiązane do wypłaty odszkodowań za strajki pracowników zewnętrznych, ale muszą zaoferować alternatywne trasy lub zwroty, co dodatkowo obciąża centra obsługi klienta, które już były przeciążone po zeszłomiesięcznym strajku Lufthansy.
Dla menedżerów ds. mobilności zalecenia są dwutorowe: na bieżąco informować podróżnych o szybko zmieniającym się statusie lotów oraz rozważyć alternatywy kolejowe lub drogowe na krótkich trasach wewnątrzeuropejskich poniżej 1000 km. Eurostar i Thalys zwiększyły nieznacznie pojemność, ale miejsca szybko się wyprzedają. Podróżni, którzy muszą lecieć, powinni planować duże zapasy czasu na przesiadki i śledzić komunikaty DGAC; doświadczenia wskazują, że opóźnienia mogą utrzymywać się 24–36 godzin po powrocie kontrolerów do pracy.
Patrząc w przyszłość, przedstawiciele związków zapowiedzieli możliwość dalszych działań w kwietniu, jeśli negocjacje nie przyniosą postępów – co jest niepożądaną perspektywą, gdy Francja śpieszy się z wdrożeniem unijnego Systemu Wejścia/Wyjścia (EES) do 10 kwietnia, który sam w sobie ma spowolnić formalności graniczne.
Ponieważ jedna trzecia wszystkich europejskich lotów korzysta z francuskiej przestrzeni powietrznej, skutki strajku odczuwalne są daleko poza granicami kraju. Zarządcy ruchu sieci Eurocontrol informują o oczekiwaniu na wzór kręgów nad północnymi Włochami i Hiszpanią, gdy ruch jest przekierowywany wokół zatłoczonych sektorów francuskich, a loty dalekodystansowe z USA i Zatoki Perskiej otrzymały pakiety tras alternatywnych, które wydłużają czas blokowy nawet o 45 minut. Linie lotnicze ponoszą milionowe koszty dodatkowego paliwa i pracy załóg, a wiele z nich zapowiedziało proaktywne odwołania lotów na sobotę, aby zapobiec dalszym opóźnieniom.
Strajk został ogłoszony przez dwie największe francuskie związki kontrolerów ruchu lotniczego, SNCTA i USAC-CGT, które argumentują, że chroniczne braki kadrowe i przestarzałe systemy radarowe uczyniły obciążenie pracą „nie do zniesienia”. Negocjacje z ministerstwem transportu zakończyły się fiaskiem na początku tygodnia, gdy rząd odmówił gwarancji wieloletniego planu zatrudnienia powiązanego z podwyżkami płac indeksowanymi inflacją.
Strajk wybucha na początku szczytu świątecznego okresu wielkanocnego we Francji, tradycyjnie jednego z najbardziej ruchliwych weekendów zarówno dla podróży służbowych, jak i turystycznych, oraz zaledwie 100 dni przed szczytem G7 w Paryżu w 2026 roku – wydarzeniem, które już wiąże się z tymczasowymi ograniczeniami lotów i operacjami VIP.
Praktyczne konsekwencje dla firm są natychmiastowe. Air France i easyJet wprowadziły „bilety elastyczne”, umożliwiające pasażerom zmiany rezerwacji w ciągu 30 dni; Ryanair oferuje zwroty, ale ostrzega, że dostępność miejsc podczas przerwy szkolnej jest ograniczona. Przewoźnicy towarowi przenieśli cenne przesyłki na transport drogowy i kolejowy, a kilka międzynarodowych firm – w tym dwie grupy farmaceutyczne z indeksu CAC-40 – odwołało zaplanowane na poniedziałek road-show inwestorskie w Lyonie i Tuluzie.
Zgodnie z rozporządzeniem UE 261/2004, linie lotnicze nie są zobowiązane do wypłaty odszkodowań za strajki pracowników zewnętrznych, ale muszą zaoferować alternatywne trasy lub zwroty, co dodatkowo obciąża centra obsługi klienta, które już były przeciążone po zeszłomiesięcznym strajku Lufthansy.
Dla menedżerów ds. mobilności zalecenia są dwutorowe: na bieżąco informować podróżnych o szybko zmieniającym się statusie lotów oraz rozważyć alternatywy kolejowe lub drogowe na krótkich trasach wewnątrzeuropejskich poniżej 1000 km. Eurostar i Thalys zwiększyły nieznacznie pojemność, ale miejsca szybko się wyprzedają. Podróżni, którzy muszą lecieć, powinni planować duże zapasy czasu na przesiadki i śledzić komunikaty DGAC; doświadczenia wskazują, że opóźnienia mogą utrzymywać się 24–36 godzin po powrocie kontrolerów do pracy.
Patrząc w przyszłość, przedstawiciele związków zapowiedzieli możliwość dalszych działań w kwietniu, jeśli negocjacje nie przyniosą postępów – co jest niepożądaną perspektywą, gdy Francja śpieszy się z wdrożeniem unijnego Systemu Wejścia/Wyjścia (EES) do 10 kwietnia, który sam w sobie ma spowolnić formalności graniczne.
Źródło: Stago-BR Travel Advisory
