Kanadyjski Program Nominacji Prowincjonalnych (PNP) przeszedł największą reformę od dekady. Zmiany regulacyjne, które weszły w życie 30 marca 2026 roku, przenoszą pełną odpowiedzialność za ocenę ekonomicznej sytuacji kandydata oraz jego zamiaru osiedlenia się na poziom prowincji lub terytorium nominującego. Do tej pory urzędnicy IRCC powielali te kontrole, czasem odrzucając wnioski mimo ważnych nominacji prowincjonalnych. W nowym systemie urzędnicy IRCC muszą uznać certyfikat nominacji za ostateczny dowód, że prowincja zweryfikowała ekonomiczną przydatność i zamiar osiedlenia się kandydata — chyba że nominacja została wydana w ramach pasywnej inwestycji lub programu inwestycyjnego powiązanego z imigracją.
![Prowincje zyskują większe uprawnienia dzięki nowym przepisom PNP, które wejdą w życie 30 marca 2026 roku]()
Zmiany dotyczą nie tylko nowych zgłoszeń, ale także tysięcy spraw oczekujących na decyzję, co zapowiada szybsze rozpatrywanie po uporaniu się z zaległościami prowincji. Dla pracodawców spoza dużych miast to dobra wiadomość: mniejsze prowincje i społeczności wiejskie zyskują większą swobodę w zapełnianiu trwałych braków kadrowych bez ingerencji federalnej. Z drugiej strony, firmy muszą liczyć się z bardziej rygorystycznym wstępnym sprawdzaniem na poziomie prowincji, ponieważ niedostateczna staranność może narazić prowincje na problemy, jeśli nominowani nie zintegrowaliby się pomyślnie.
W praktyce kandydaci powinni spodziewać się bardziej szczegółowych ankiet prowincjonalnych dotyczących więzi z lokalną społecznością, planów osiedlenia oraz znajomości języka. Kilka prowincji, w tym Saskatchewan i Nowa Szkocja, już zapowiedziało pilotażowe „wywiady osiedleńcze”, które będą przeprowadzane wirtualnie w ciągu dwóch tygodni od wyboru w ramach Expression of Interest. Menedżerowie ds. mobilności powinni zrewidować harmonogramy relokacji: etap IRCC może się skrócić, ale etap nominacji prowincjonalnej może się wydłużyć wraz z intensyfikacją ocen prowincjonalnych. Pracodawcy liczący na nominacje PNP w celu przedłużenia zezwoleń na pracę powinni składać wnioski wcześniej i uwzględnić w budżecie ewentualne koszty prowincjonalnych rozmów kwalifikacyjnych.
Zmiany dotyczą nie tylko nowych zgłoszeń, ale także tysięcy spraw oczekujących na decyzję, co zapowiada szybsze rozpatrywanie po uporaniu się z zaległościami prowincji. Dla pracodawców spoza dużych miast to dobra wiadomość: mniejsze prowincje i społeczności wiejskie zyskują większą swobodę w zapełnianiu trwałych braków kadrowych bez ingerencji federalnej. Z drugiej strony, firmy muszą liczyć się z bardziej rygorystycznym wstępnym sprawdzaniem na poziomie prowincji, ponieważ niedostateczna staranność może narazić prowincje na problemy, jeśli nominowani nie zintegrowaliby się pomyślnie.
W praktyce kandydaci powinni spodziewać się bardziej szczegółowych ankiet prowincjonalnych dotyczących więzi z lokalną społecznością, planów osiedlenia oraz znajomości języka. Kilka prowincji, w tym Saskatchewan i Nowa Szkocja, już zapowiedziało pilotażowe „wywiady osiedleńcze”, które będą przeprowadzane wirtualnie w ciągu dwóch tygodni od wyboru w ramach Expression of Interest. Menedżerowie ds. mobilności powinni zrewidować harmonogramy relokacji: etap IRCC może się skrócić, ale etap nominacji prowincjonalnej może się wydłużyć wraz z intensyfikacją ocen prowincjonalnych. Pracodawcy liczący na nominacje PNP w celu przedłużenia zezwoleń na pracę powinni składać wnioski wcześniej i uwzględnić w budżecie ewentualne koszty prowincjonalnych rozmów kwalifikacyjnych.
Źródło: Ask Kubeir Immigration Newsroom
