Sudańscy ubiegający się o azyl składają pierwsze wyzwanie prawne wobec nowego, 30-miesięcznego statusu uchodźcy Labouru

Dwóch sudańskich uchodźców złożyło skargę sądową przeciwko radykalnym planom Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, które zakładają skrócenie standardowego okresu ochrony uchodźczej z pięciu lat do 30 miesięcy. Sprawa, ujawniona przez The Guardian 6 maja 2026 roku, to pierwszy test sądowy reform promowanych przez minister spraw wewnętrznych Shabanę Mahmood, która twierdzi, że krótszy okres ochrony zniechęci ludzi do nielegalnego przekraczania Kanału La Manche małymi łodziami.

Zgodnie z nową polityką uchodźcy musieliby odnawiać swój status aż osiem razy, zanim uzyskają prawo do stałego pobytu, co wydłuży drogę do nieograniczonego zezwolenia na pobyt do 20 lat. Prawa do łączenia rodzin również zostałyby ograniczone, chyba że wnioskodawcy spełnią nowy, jeszcze nieokreślony próg dochodowy. UNHCR publicznie skrytykowało ten plan, ostrzegając, że „wprowadzi większą niepewność dla uchodźców i negatywnie wpłynie na integrację oraz spójność społeczną”.



Prawnicy sudańskich skarżących argumentują, że polityka ta ma charakter pośrednio dyskryminujący — większość sudańskich wnioskodawców (96% w 2025 roku) już teraz otrzymuje ochronę — i nie ma dowodów na to, że tymczasowy status zmniejsza liczbę przybywających. Zwracają też uwagę, że ciągłe odnawianie statusu przeciąży system rozpatrywania spraw azylowych, który już teraz boryka się z rekordowymi zaległościami, a koszty ponoszą ostatecznie podatnicy i przedsiębiorcy.

Dla pracodawców stawka jest wysoka. Pracownicy, których status trzeba odnawiać co 30 miesięcy, będą wymagać ciągłych kontroli prawa do pracy; pominięcie terminu odnowienia może skutkować natychmiastowym zwolnieniem na podstawie przepisów o karach cywilnych. Firmy zatrudniające uchodźców mogą być zmuszone do zmiany polityk HR i zwiększenia budżetów na wsparcie prawne, aby utrzymać cennych pracowników.

Sąd Najwyższy ma podjąć decyzję tego lata, czy przyspieszyć rozpatrzenie sprawy. Jeśli skarga zostanie uwzględniona, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych może zostać zmuszone do powrotu do planowania polityki — co wprowadzi dodatkową niestabilność w już i tak zmieniającym się krajobrazie imigracyjnym Wielkiej Brytanii.