Porozumienie o Wolnym Handlu między Indiami a Nową Zelandią otwiera drogę do 5 000 miejsc pracy oraz wydłużone wizy po studiach dla obywateli Indii

Mniej niż tydzień po podpisaniu przełomowej umowy o wolnym handlu (FTA) między Indiami a Nową Zelandią, 28 kwietnia 2026 roku, analiza The Times of India wyjaśnia, dlaczego klauzule dotyczące mobilności przyciągają największą uwagę. Traktat wprowadza specjalną wizę tymczasowego zatrudnienia (TEE) dla maksymalnie 5 000 indyjskich specjalistów, którzy mogą mieszkać i pracować w Nowej Zelandii nawet przez trzy lata. Priorytetowe sektory to IT, inżynieria, opieka zdrowotna, budownictwo, a także dziedziny kultury, takie jak muzyka klasyczna czy nauka jogi – obszary, w których Indie dysponują bogatymi zasobami talentów, podczas gdy Nowa Zelandia boryka się z niedoborem pracowników. Korzyści odniosą także studenci – zagwarantowano im prawo do pracy co najmniej 20 godzin tygodniowo w trakcie semestru, a wizy po ukończeniu studiów zostały wydłużone do trzech lat dla większości absolwentów kierunków STEM oraz do czterech lat dla doktorantów. Dodatkowo, osobna pula 1 000 wiz typu working holiday rocznie umożliwi młodym Hindusom poniżej 30. roku życia uzyskanie 12-miesięcznego otwartego pozwolenia na pracę, co sprzyja zdobywaniu międzynarodowego doświadczenia na wczesnym etapie kariery. Dla indyjskich pracodawców kluczową zaletą jest przewidywalność – wiza oparta na traktacie eliminuje dużą część decyzji uznaniowych, które w ostatnich latach utrudniały transfery pracowników w ramach firm do Nowej Zelandii. Zespoły HR powinny już teraz zacząć identyfikować kluczowe umiejętności odpowiadające ścieżce TEE oraz koordynować uznawanie kwalifikacji przed wejściem umowy w życie (oczekiwanym później w 2026 roku, po zatwierdzeniu przez parlament w Wellington i rząd w New Delhi). Umowa zawiera także postanowienia o wzajemnym uznawaniu kwalifikacji zawodowych oraz zobowiązanie do stworzenia cyfrowej platformy monitorującej w czasie rzeczywistym limity wiz – innowacji mającej wyeliminować coroczne „kto pierwszy, ten lepszy”. Jeśli zostanie skutecznie wdrożony, rozdział dotyczący mobilności może stać się wzorem dla negocjacji Indii z Australią, UE i Kanadą, gdzie Delhi dąży do zwiększenia limitów dla talentów. Firmy działające zarówno w Indiach, jak i Nowej Zelandii powinny już teraz przeanalizować polityki dotyczące delegowania pracowników, by wykorzystać przewagę pierwszego ruchu, gdy granice się otworzą.