Australia wprowadza na stałe program uchodźczy finansowany przez społeczność

Rząd Albanezego w Australii przekształcił Program Integracji i Osiedlania Uchodźców w Społeczności (CRISP) z czteroletniego pilotażu w stałą politykę, ustanawiając sponsoring społecznościowy jako trzeci filar przyjmowania uchodźców obok rządowego osiedlania i długo funkcjonującego programu wiz humanitarnych. W ramach CRISP grupy zwykłych Australijczyków zbierają fundusze, zapewniają mieszkania i wspierają nowo przybyłych uchodźców przez pierwsze 12 miesięcy. Ocena Uniwersytetu Queensland opublikowana 12 czerwca wykazała, że 92% uczestników programu miało stabilne mieszkanie w ciągu 10 miesięcy, 43% podjęło pracę, a niemal wszyscy rozpoczęli naukę angielskiego. Partia Pracy podkreśla, że model ten „wzmacnia spójność społeczną” w czasie, gdy polityka migracyjna jest pod presją. W przeciwieństwie do długoletniego kanadyjskiego systemu prywatnego sponsoringu, Australia ogranicza miejsca w CRISP do istniejącego limitu 20 000 miejsc humanitarnych, co oznacza, że nie zwiększa to całkowitej liczby przyjęć. Program jednak przekierowuje zasoby: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych będzie teraz zlecać organizacji non-profit Community Refugee Sponsorship Australia szkolenie wolontariuszy i ocenę planów osiedleńczych na poziomie krajowym. Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej decyzja ta ma dwa znaczenia. Po pierwsze, sygnalizuje, że sieci społeczne – nie tylko pracodawcy – będą coraz częściej proszone o ponoszenie kosztów osiedlania, co może zostać rozszerzone na regionalne programy umiejętności lub mobilność na Pacyfiku. Po drugie, stały status programu daje uchodźcom przybywającym przez CRISP znacznie większą pewność wsparcia i szybsze ścieżki do uzyskania prawa do pracy, poszerzając niewielką, ale zmotywowaną pulę pracowników poza głównym kanałem wiz dla wykwalifikowanych. Pracodawcy chcący skorzystać z tego talentu powinni przejrzeć wewnętrzne polityki różnorodności, ponieważ uczestnicy CRISP będą posiadać stałe wizy humanitarne z nieograniczonym prawem do pracy od pierwszego dnia, ale mogą potrzebować elastycznych pakietów relokacyjnych, aby przejść z mieszkań zapewnianych przez wolontariuszy do prywatnych najemców po zakończeniu pierwszego roku.