Szczyt UE rozpoczyna się od listu von der Leyen, w którym apeluje o szybkie wdrożenie paktu migracyjnego – Paryż naciska na finansowanie „frontowego biura” azylowego

Gdy przywódcy UE zebrali się w Brukseli na posiedzenie Rady Europejskiej w dniach 18-19 czerwca, przewodnicząca Komisji Ursula von der Leyen rozesłała list otwierający, w którym podkreśliła „historyczny postęp” w polityce migracyjnej i wezwała stolice do przejścia „od legislacji do działania”. Pismo – datowane na 18 czerwca i udostępnione przez brukselski newsletter Agence Europe – wyróżnia niedawno przyjęte rozporządzenie dotyczące powrotów oraz wcześniejsze wejście w życie Paktu o migracji i azylu z 12 czerwca. Apeluje do państw członkowskich o przedstawienie krajowych planów wdrożenia do października. Prezydent Francji Emmanuel Macron przybył z propozycją przekształcenia Terminalu 3 na lotnisku Paryż-Charles-de-Gaulle w dedykowane „centrum pierwszego kontaktu” do przyspieszonej weryfikacji azylantów, którzy nie mogą zostać natychmiast odesłani. Doradcy Élysée informują, że plan ten pochłonie 180 mln euro i będzie wymagał wsparcia Frontexu oraz budżetu UE, stanowiąc testowy przypadek dla nowego mechanizmu solidarnościowego Paktu. Macron będzie także zabiegał o część z 1,6 mld euro funduszu na technologie ochrony granic zewnętrznych, aby sfinansować modernizację systemów biometrycznych na granicy francusko-szwajcarskiej po zabezpieczeniach związanych z szczytem G7 w Évian na początku tygodnia. Minister spraw wewnętrznych Gérald Darmanin, towarzyszący delegacji, powiedział dziennikarzom, że Francja zamierza być „pierwsza w kolejce” do wdrożenia rozporządzenia dotyczącego procedur granicznych Paktu, które ogranicza czas rozpatrywania oczywiście bezzasadnych wniosków do 12 tygodni. Organizacje pozarządowe ostrzegają, że Paryż musi zwiększyć zatrudnienie w OFPRA oraz budżety na pomoc prawną, aby uniknąć zatorów proceduralnych, które mogłyby pozostawić wnioskodawców w długotrwałej niepewności. Dla interesariuszy rynku pracy szczyt oznacza, że prawo migracyjne na poziomie UE – często postrzegane jako odległe – zacznie przekładać się na konkretne decyzje dotyczące infrastruktury i finansowania, mające bezpośredni wpływ na harmonogramy relokacji pracowników. Pracodawcy planujący sprowadzać kontraktorów spoza UE przez Paryż mogą wkrótce stanąć przed nowymi procedurami weryfikacyjnymi na miejscu, podczas gdy francuskie firmy delegujące pracowników za granicę mogą skorzystać z wzajemnych usprawnień w innych europejskich ośrodkach, gdy finansowanie będzie rozlewać się po całym bloku.