Departament Skarbu USA 22 czerwca 2026 roku wydał 60-dniową ogólną licencję zezwalającą na produkcję, sprzedaż i transport irańskiej ropy naftowej w ramach tymczasowego porozumienia mającego zakończyć pięciomiesięczną wojnę na Bliskim Wschodzie, która wybuchła w lutym. Wiceprezydent JD Vance, który prowadził negocjacje podczas „Szczytu nad Jeziorem Luzern” w Szwajcarii, określił to zwolnienie jako „fundament pod udane ostateczne porozumienie” i zasugerował przyszłe odblokowanie irańskich aktywów przeznaczonych na amerykański eksport produktów rolnych. Z punktu widzenia mobilności międzynarodowej, zwolnienie może ułatwić podróże i organizację zadań dla amerykańskich gigantów energetycznych, firm serwisowych naftowych oraz ubezpieczycieli morskich, które dotąd były wykluczone z transakcji związanych z irańską ropą. Choć licencja ma charakter krótkoterminowy, eksperci wskazują, że może to być sygnał stopniowego znoszenia sankcji wtórnych, które obecnie ograniczają wydawanie wiz irańskim marynarzom i utrudniają zmiany załóg w portach USA. Departament Stanu nie sprecyzował jeszcze, czy zwolnienie będzie wiązało się z równoczesnym złagodzeniem Programu Kontroli Podróży do Iranu, który od 2024 roku wymaga od obywateli USA pochodzenia irańskiego specjalnych zezwoleń na wyjazd przy pracy przy sankcjonowanych projektach energetycznych. Pracodawcy planujący nagłe delegacje na Bliski Wschód powinni więc nadal zabezpieczać się indywidualnymi opiniami prawnymi. Specjaliści ds. imigracji zwracają też uwagę, że data wygaśnięcia licencji 21 sierpnia pokrywa się z szczytem sezonu podróży związanych z Mistrzostwami Świata, co może rodzić niepewność przy lotach czarterowych z mieszanymi załogami inżynierskimi z USA i Iranu. Menedżerowie ds. mobilności powinni uwzględnić klauzule awaryjne w umowach podróżnych i śledzić komunikaty Biura Kontroli Aktywów Zagranicznych (OFAC) Departamentu Skarbu w kwestii ewentualnych wymogów raportowych związanych z licencją. W przypadku zawarcia trwałego pokoju, firmy mogą spodziewać się wzmożonej konkurencji o irańskie kontrakty infrastrukturalne oraz wzrostu liczby wniosków o licencje eksportowe z USA — co ożywi uśpione dotąd kanały mobilności korporacyjnej do Teheranu, Isfahanu i terminalu naftowego na wyspie Kharg.
Źródło: Associated Press via WHDH-TV
