Belgia zaostrza kontrole pobytu wobec poszukujących pracy z UE

Rada Ministrów Belgii zatwierdziła projekt królewskiego dekretu, który znacznie utrudni osobom poszukującym pracy z innych państw UE pozostanie w kraju po upływie początkowego, trzy miesięcznego okresu karencji. Zgodnie z propozycją, obywatele UE ubiegający się o kartę pobytu będą musieli przedstawić dowody aktywnego poszukiwania pracy – takie jak zarejestrowane oferty i aplikacje w regionalnej służbie zatrudnienia, np. Actiris – oraz wykazać realne szanse na znalezienie zatrudnienia. Po sześciu miesiącach od przyjazdu przeprowadzona zostanie druga kontrola, która zweryfikuje dalsze starania i perspektywy; brak przekonujących dowodów może skutkować cofnięciem prawa pobytu. Minister ds. Azylu i Migracji, Anneleen Van Bossuyt, wyjaśniła, że ten krok odpowiada na skargi samorządów, które zauważyły, że niektórzy posiadacze kart pobytu UE przestają szukać pracy i od razu korzystają z belgijskiego systemu pomocy społecznej. Nowe przepisy wyraźnie wykluczają tę grupę z dostępu do świadczeń socjalnych do momentu uzyskania stałego pobytu. Zaostrzone zostały także procedury łączenia rodzin – niekompletne wnioski będą odrzucane, a ciężar dowodu spoczywa mocniej na aplikujących. Dla międzynarodowych firm rekrutujących talenty z UE oznacza to, że zagraniczni pracownicy przybywający bez umowy będą musieli znacznie dokładniej dokumentować swoje poszukiwania pracy i mogą stracić prawo legalnego pobytu po sześciu miesiącach, jeśli perspektywy będą niewielkie. Działy HR powinny doradzać kandydatom, by zachowywali kopie zaproszeń na rozmowy, odmów oraz wszelkich szkoleń odbytych w Belgii, by udowodnić ciągłe starania. Urzędy miejskie planują wprowadzić nowe listy kontrolne i mogą wzywać pracodawców do potwierdzenia ofert pracy, co wprowadzi dodatkową warstwę administracyjną i może opóźnić proces zatrudnienia. Reforma jest częścią szerszego pakietu migracyjnego, który obejmuje także pilotaż trzy miesięcznej „szybkiej ścieżki” azylowej dla osób o niskich szansach na ochronę – nawiązanie do Paktu Migracyjnego UE, który wszedł w życie 12 czerwca 2026 roku. Łącznie te działania sygnalizują zamiar Belgii dostosowania krajowej praktyki do nacisku Paktu na przyspieszone procedury i zaostrzenie dostępu do świadczeń, jednocześnie uspokajając wyborców, że swoboda przemieszczania się nie oznacza „wolnej amnestii”.