Austria odnotowuje pierwszy w historii półroczny okres „ujemnej migracji” – liczba deportacji przewyższa nowe wnioski o azyl

Austriackie Federalne Ministerstwo Spraw Wewnętrznych uważa, że nastąpił przełom w dynamice migracyjnej kraju. Podczas konferencji prasowej w Wiedniu 21 lipca 2026 roku minister spraw wewnętrznych Gerhard Karner (ÖVP) przedstawił oficjalne statystyki dotyczące azylu i powrotów za pierwsze półrocze. Według danych, między styczniem a czerwcem złożono zaledwie 2 016 **pierwszych** wniosków o azyl – o 44% mniej niż w tym samym okresie 2025 roku. W tym samym czasie z terytorium Austrii usunięto 2 200 osób na podstawie decyzji o powrocie lub wydalenia. Połowa z nich to obywatele UE, którzy utracili prawo pobytu; pozostali to obywatele państw trzecich, którym cofnięto status ochrony lub odrzucono wnioski. Karner przypisał gwałtowny spadek przede wszystkim „potrójnemu zabezpieczeniu”: 1) wzmocnionej zewnętrznej granicy UE, 2) kontynuacji dwustronnych kontroli w strefie Schengen na granicach Austrii z Węgrami i Słowenią oraz 3) politycznie kontrowersyjnemu zamrożeniu wiz na łączenie rodzin, wprowadzonego rozporządzeniem ministerialnym w zeszłym roku. To rozporządzenie wygasło w czerwcu, ale rząd planuje zastąpić je ustawowym limitem w nadchodzącej nowelizacji ustawy o osiedleniu i pobycie. Urzędnicy zapowiedzieli, że początkowy limit będzie „bardzo niski”, aż do pełnego wdrożenia nowego Paktu UE w sprawie migracji i azylu. Z perspektywy mobilności pracowniczej te liczby są istotne, ponieważ wskazują, że austriacki rynek pracy w najbliższym czasie raczej nie odnotuje znaczącego napływu talentów spoza UE za pośrednictwem kanałów humanitarnych. Pracodawcy, którzy polegają na prawach do łączenia rodzin, aby przyciągnąć lub zatrzymać kluczowych pracowników – zwłaszcza obywateli Syrii, Afganistanu i Iranu, którzy nadal stanowią połowę wszystkich nowych wniosków – będą musieli liczyć się z dodatkowymi niepewnościami planistycznymi. Jednocześnie zmniejszenie presji na prowincjonalne ośrodki recepcyjne może uwolnić miejsca noclegowe, które prowincje czasem przeznaczają dla pracowników sezonowych lub delegowanych. Minister potwierdził także, że Wiedeń współpracuje z Niemcami, Holandią, Danią i Grecją nad pilotażowym projektem UE dotyczącym rozpatrywania wniosków azylowych – a być może także procedur powrotu – w krajach trzecich poza Europą. Decyzja o państwie partnerskim ma zapaść do końca 2026 roku, a operacje planowane są na 2027 rok. Choć szczegóły są jeszcze niejasne, doradcy ds. imigracji biznesowej zauważają, że przeniesienie pierwszej linii rozpatrywania wniosków za granicę może wydłużyć czas oczekiwania na pozwolenia na pobyt związane z ochroną, ale w dłuższej perspektywie może skrócić kolejki wizowe w austriackich placówkach za granicą. Krytyka nie kazała na siebie długo czekać. Rzecznicy opozycji ds. migracji określili prezentację jako „statystyczne upiększanie”, zwracając uwagę, że rząd liczy dobrowolne wyjazdy i transfery w ramach procedury dublińskiej w tej samej kategorii co przymusowe wydalenia. Organizacje pozarządowe ostrzegły, że zamrożenie łączenia rodzin budzi obawy o prawa człowieka i może ostatecznie zostać unieważnione przez Trybunał Konstytucyjny. Na razie jednak dane za pierwsze półrocze potwierdzają kurs Austrii na zaostrzenie kontroli wjazdu i pobytu – sytuację, którą międzynarodowe korporacje działające w kraju będą musiały uważnie śledzić.