Uczestnicy Mistrzostw Świata złożyli w Kanadzie 175 wniosków o azyl; wśród nich 25 Ghańczyków

Nowo opublikowane dane Immigration, Refugees and Citizenship Canada (IRCC) ujawniają, że 175 cudzoziemców, którzy wjechali do Kanady na specjalne „wizy na Mistrzostwa Świata”, złożyło wnioski o azyl — co stanowi około 0,7% z 26 111 tymczasowych mieszkańców zatwierdzonych do udziału w meczach w Vancouver i Toronto w okresie od 11 czerwca do 19 lipca. Na czele listy znajduje się Ghana z 25 wnioskodawcami, według śledztwa Globe and Mail podsumowanego przez kilka ghańskich mediów. Dane te pojawiają się w momencie, gdy Ottawa i miasta-gospodarze przeprowadzają audyt bezpieczeństwa i kontroli imigracyjnych po turnieju. Urzędnicy podkreślają, że większość kibiców opuściła kraj zgodnie z planem, określając wskaźnik ubiegania się o azyl jako „w pełni mieszczący się w historycznych normach” dla dużych imprez sportowych. Krytycy jednak twierdzą, że liczby te ujawniają luki w procedurach weryfikacji gości i mogą nasilić apele o zaostrzenie kontroli wizowych przed igrzyskami letnimi w 2028 roku. Zgodnie z kanadyjskim prawem, każda osoba fizycznie przebywająca w kraju może ubiegać się o ochronę uchodźczą, nawet jeśli wjechała na wizę turystyczną. Wnioski od widzów Mistrzostw Świata będą rozpatrywane przez Immigration and Refugee Board, gdzie obecny czas oczekiwania wynosi średnio 24 miesiące. Wnioskodawcy mogą otrzymać pozwolenie na pracę po 180 dniach, co tworzy czynnik przyciągający na rynku pracy, który – jak twierdzą prowincje takie jak Ontario i Kolumbia Brytyjska – obciąża systemy opieki społecznej. Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej ten przypadek jest przestrogą. Firmy, które sponsorowały wyjazdy pracowników na mecze, powinny monitorować ich wyjazdy, aby uniknąć niezamierzonych przedłużeń pobytu, które mogą skutkować odmową wiz w przyszłości. Ubezpieczyciele podróży mogą również zaostrzyć zapisy dotyczące ubezpieczenia na imprezy sportowe, jeśli nieobecności związane z ubieganiem się o azyl unieważnią klauzule dotyczące powrotu. IRCC zapewnia, że większość wniosków przeszła zaostrzone kontrole, w tym sprawdzenia biometryczne i weryfikację na listach obserwacyjnych. Jednak zaledwie osiem dni między półfinałem a finałem dało urzędnikom niewiele czasu na przejrzenie ostatnich wniosków wizowych. Ottawa rozważa teraz wprowadzenie obowiązkowych rejestrów wyjazdów — rozwiązania od dawna postulowanego przez Parliamentary Budget Officer — jako dziedzictwo przed współorganizacją przez Kanadę kandydatury do Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2030.