Departament Stanu po cichu wprowadził nową podstawę do odmowy wydania wizy, która pozwala konsulom odmawiać lub cofać wizy osobom uznanym za „planowanie, kierowanie, realizację lub czerpanie istotnych korzyści z cyberprzestępczości”. Ogłoszona 23 lipca i opublikowana 24 lipca, polityka ta zmienia Sekcję 212(a)(3)(C) Ustawy o Imigracji i Obywatelstwie, traktując udział w dużych oszustwach internetowych, atakach ransomware, kradzieży danych czy tzw. oszustwach „pig-butchering” (romantycznych scamach) jako zagrożenie dla polityki zagranicznej na równi z finansowaniem terroryzmu. W praktyce nowe przepisy dają Waszyngtonowi szybkie, oparte na wywiadzie narzędzie do zwalczania syndykatów przestępczych działających w wielu jurysdykcjach, które jednak korzystają z podróży do USA, by przenosić pieniądze lub prać reputację. Zakazy wizowe mogą teraz obejmować także najbliższych członków rodziny, na wzór sankcji Magnitsky’ego, co dodatkowo wywiera presję na liderów przestępczych ukrywających majątek przez krewnych. Dla firm międzynarodowych najważniejszym skutkiem będzie konieczność dostosowania się do nowych wymogów. Dostawcy usług weryfikacji osób trzecich będą musieli zaktualizować listy obserwacyjne, a zespoły zajmujące się podróżami służbowymi powinny spodziewać się wzrostu liczby Security Advisory Opinions (SAO) w przypadku pracowników zajmujących się kryptowalutami lub cyfrową analizą śledczą w regionach wysokiego ryzyka. Kancelarie prawne radzą klientom, by dokumentowali uzasadniony cel biznesowy wszelkich transgranicznych zadań związanych z cyberbezpieczeństwem, przygotowując się na bardziej wnikliwe pytania konsularne. Przedstawiciele branży turystycznej podkreślają, że nowe przepisy nie nakładają dodatkowych formalności na zwykłych wnioskodawców wiz B-1/B-2, F-1 czy H-1B. Jednakże, ponieważ decyzje na podstawie INA §212(a)(3)(C) nie podlegają kontroli sądowej, odmówionym podróżnym pozostaje jedynie wąska możliwość odwołania w formie opinii doradczej. Firmy powinny więc uwzględnić dodatkowy czas w planach podróży kluczowych pracowników, których zakres obowiązków obejmuje reagowanie na incydenty lub testy penetracyjne. Dyplomatycznie ruch ten sygnalizuje przesunięcie w kierunku stosowania kontroli mobilności – zamiast wyłącznie sankcji finansowych – w walce z cyberprzestępczością. Obserwatorzy zauważają, że rozszerzenie uprawnień wizowych jest szybsze niż negocjowanie umów ekstradycyjnych i wpisuje się w działania sojuszników, takie jak brytyjski system zakazu wizowego Online Harms Visa Ban. W miarę jak cyberprzestępczość staje się coraz bardziej transnarodowa, specjaliści ds. mobilności powinni spodziewać się, że polityka wizowa stanie się coraz ważniejszym narzędziem egzekwowania prawa na pierwszej linii frontu.
Źródło: iVisa News
