Co zrobić, jeśli przegapisz sześciomiesięczny termin na skorzystanie z hiszpańskiej „ustawy Beckhama”

Również 14 września agencja Beckham Law opublikowała artykuł towarzyszący, poruszający częsty problem: pracowników, którzy odkrywają reżim Beckhama po upływie sześciomiesięcznego terminu na złożenie wniosku. Tekst przeprowadza czytelników przez kontrole, które czasem mogą uratować prawo do korzystania z tego reżimu — weryfikację daty rejestracji w systemie ubezpieczeń społecznych, uwzględnianie przedłużeń terminów, gdy upływ przypada na weekend, oraz analizę nowej kwalifikowalności po pięciu latach za granicą. Podkreśla, że spóźnione złożenie formularza Modelo 149 jest automatycznie odrzucane, a odwołania odnoszą sukces jedynie w wąsko określonych kwestiach proceduralnych. Artykuł przedstawia także długoterminowe koszty rezygnacji z reżimu Beckhama na rzecz zwykłego progresywnego opodatkowania: pracownik z Madrytu zarabiający 90 000 euro zapłaciłby rocznie o około 4 850 euro więcej podatku, czyli łącznie 29 100 euro w ciągu sześciu lat obowiązywania reżimu. Dla planistów mobilności międzynarodowej jest to przypomnienie, by uwzględniać daty rejestracji w hiszpańskim systemie ubezpieczeń społecznych w listach kontrolnych relokacji oraz ustawiać automatyczne przypomnienia na 30, 60 i 90 dni przed terminem. Pracodawcy mogą także rozważyć wcześniejszą kwalifikację zewnętrznych doradców do przypadków „ratunkowych”. Choć wskazówki nie mają mocy wiążącej, ich praktyczny charakter i realne oszczędności czynią je cennym źródłem informacji, zwłaszcza że Hiszpania nadal przyciąga pracowników zdalnych w ramach ustawy o startupach.