IRCC przegląda zakończenie polityki dotyczącej niesformalizowanego sponsorowania rodzin uchodźców

Minister ds. imigracji Lena Diab poinformowała 23 września, że jej resort analizuje skutki niedawnego wygaśnięcia pięcioletniej polityki umożliwiającej niektórym uchodźcom sponsorowanie wcześniej niezgłoszonych członków rodziny. Polityka ta, wprowadzona w 2019 roku, wygasła na początku tego miesiąca z powodu – jak określili urzędnicy – „obaw o integralność”. Organizacje wspierające uchodźców podkreślają, że rozwiązanie to przede wszystkim pomagało najbardziej wrażliwym przypadkom – dzieciom urodzonym w obozach po złożeniu pierwszych dokumentów czy partnerom LGBTQ+ ukrywanym ze względów bezpieczeństwa. Bez tej polityki, osoby dotknięte muszą polegać na wnioskach humanitarnych i o charakterze współczującym, których rozpatrywanie trwa ponad 10 lat. Słowa Diab sugerują, że IRCC może przygotować bardziej ograniczoną wersję zastępczą, zamiast przywracać szerokie zwolnienie. Dla pracodawców zatrudniających uchodźców w ramach programów sponsorowania społecznościowego niepewność dotycząca łączenia rodzin może wpływać na zatrzymanie pracowników; osoby rozdzielone z najbliższymi częściej decydują się na przeprowadzkę lub rezygnację z pracy. Obserwatorzy prawni zwracają uwagę, że w 2023 roku wewnętrzna notatka oceniła ryzyko naruszenia integralności programu jako „minimalne”, co rodzi pytania o podstawy jego zakończenia. Jeśli pojawi się nowa polityka, może zawierać surowsze wymogi dokumentacyjne lub limity dotyczące uprawnionych krewnych. Zespoły zajmujące się mobilnością międzynarodową w inicjatywach dla uchodźców (np. Economic Mobility Pathways Pilot) powinny śledzić aktualizacje, ponieważ sponsorowani krewni często wymagają osobnego planowania osiedlenia i koordynacji świadczeń.