Czas oczekiwania na rozmowę wizową do USA dla obywateli Indii w największych miastach sięga nawet roku

Indyjscy podróżujący służbowo oraz ich pracodawcy muszą przygotować się na kolejne opóźnienia w obsłudze wizowej w amerykańskich konsulatach. Według najnowszych danych opublikowanych przez Departament Stanu USA i przeanalizowanych przez The Economic Times, najbliższy dostępny termin rozmowy wizowej na wizę turystyczno-biznesową B-1/B-2 w Hyderabadzie przypada za około 12 miesięcy, a w Mumbaju (11,5 miesiąca) i New Delhi (10 miesięcy) jest tylko nieco krótszy. Nawet Chennai, które historycznie oferowało szybszą obsługę, ma obecnie kolejkę trwającą 7,5 miesiąca. Kategorie wiz studenckich (F/M) i wymiany (J) radzą sobie lepiej – większość placówek oferuje terminy w ciągu dwóch miesięcy, jednak wizy pracownicze oparte na petycjach (H/L/O/P/Q) w Hyderabadzie wymagają oczekiwania do 5,5 miesiąca. Departament Stanu podkreśla, że podane terminy są szacunkowe: konsulaty od czasu do czasu udostępniają dodatkowe sloty, a wnioskodawcy mogą zmieniać terminy, jeśli pojawią się wcześniejsze możliwości. Mimo to powrót dwucyfrowych okresów oczekiwania zagraża planom podróży biznesowych indyjskich menedżerów, uczestników targów oraz rodzin planujących wyjazdy prywatne w czwartym kwartale roku. W czasie pandemii i zatorów wizowych w latach 2022-2025 firmy przenosiły spotkania do Dubaju, Singapuru i Londynu; menedżerowie ds. podróży obawiają się powtórki tej sytuacji. Dla firm, które nie mogą sobie pozwolić na roczne opóźnienia, program zwolnień z rozmowy wizowej stanowi częściową ulgę. Powracający podróżni z wizą B-1/B-2, której ważność wygasła w ciągu ostatnich 48 miesięcy, mogą odnowić ją przesyłką kurierską bez konieczności rozmowy, a wielu pracowników na wizach H-1B i L-1 kwalifikuje się do tzw. „Dropbox appointments”. Jednak limit zwolnień jest ograniczony i może zostać nagle zawieszony. Branżowe stowarzyszenia lobbują w Waszyngtonie i New Delhi o ponowne przydzielenie tymczasowego personelu, rozszerzenie uprawnień do zwolnień z rozmów oraz umożliwienie krajowej rewalidacji wiz – działania, które wczesnym 2026 roku mogłyby zmniejszyć zaległości o połowę. Do tego czasu działy HR powinny rozpoczynać proces ubiegania się o wizy do USA co najmniej rok wcześniej, rozważać alternatywy wirtualne oraz uwzględniać zapas czasowy w harmonogramach realizacji projektów.