Lampedusa upamiętnia katastrofę statku z 2013 roku; aktywiści apelują do UE o powiązanie pamięci z reformą migracyjną

Tysiące osób zebrało się 3 października przy Porta d’Europa, aby uczcić 13. rocznicę katastrofy u wybrzeży Lampedusy z 2013 roku, w której zginęło 368 osób – najtragiczniejszej morskiej tragedii we współczesnej historii Włoch. Marsz, zorganizowany przez Komitet 3 Października, przeszedł z portu do rzeźby nad cieśniną, gdzie uczestnicy złożyli wieńce i odczytali świadectwa migrantów. Prezes komitetu, Tareke Brhane, podczas wydarzenia skrytykował to, co nazwał „sprzecznością” Europy – oddawaniem kontroli granic państwom trzecim o wątpliwych standardach praw człowieka, jednocześnie oddając hołd ofiarom. Wezwał rząd włoski i UE do rozszerzenia bezpiecznych i legalnych dróg migracji, przyspieszenia wydawania wiz humanitarnych oraz porzucenia polityki „zewnętrznego” rozpatrywania wniosków azylowych. Obchody odbyły się w czasie, gdy liczba przybywających do Włoch przekroczyła 150 tys. w tym roku, co zaostrza debatę polityczną wokół nadchodzącej kwoty w ramach *Decreto Flussi* na 2027 rok oraz trwającego zawieszenia swobodnego ruchu w strefie Schengen z Hiszpanią. Choć wydarzenie nie przyniosło natychmiastowych zmian w polityce, utrzymuje temat migracji na czele krajowej agendy, podczas gdy parlament dyskutuje o finansowaniu ośrodków recepcyjnych i patroli morskich. Dla firm zatrudniających obywateli spoza UE i rotujących pracowników przez południowe porty Włoch, presja ze strony społeczeństwa obywatelskiego może oznaczać zaostrzenie kontroli wiz pracowniczych w porównaniu do kanałów humanitarnych. Działy HR powinny uważnie śledzić prace parlamentu nad kolejnym dekretem kwotowym, spodziewanym jeszcze w tym miesiącu, który może zaostrzyć lub rozszerzyć listę zawodów uprawnionych do szybkiego uzyskania pozwoleń. Tymczasem lokalne władze na Lampedusie zwróciły się o dodatkowe środki krajowe na rozbudowę nabrzeża handlowego, argumentując, że działania humanitarne zakłócają rozkłady promów i turystyki na wyspie – co stanowi kolejny czynnik wpływający na firmy korzystające z logistyki międzywyspowej.