Szczyt UE-GCC może zapoczątkować proces zniesienia wiz Schengen — szef GCC: „Porozumienie jest bardzo bliskie”

Przed zbliższym szczytem UE-GCC, który odbędzie się 24 października w Rijadzie, platforma podróżnicza Wego opublikowała analizę możliwych scenariuszy dotyczących długo oczekiwanego zniesienia wiz Schengen dla obywateli krajów Zatoki. Sekretarz Generalny GCC, Jasem Al-Budaiwi, w rozmowie z Arab News podkreślił, że blok jest „bardzo blisko” rozpoczęcia procesu legislacyjnego UE, jednak nie ustalono jeszcze daty wejścia w życie zmian.

Dla obywateli ZEA to przede wszystkim symboliczny krok – Emiratczycy od 2015 roku korzystają z bezwizowego ruchu w strefie Schengen – ale ma on duże znaczenie dla rodzin o mieszanym obywatelstwie oraz zespołów HR w regionie, które często przemieszczają pracowników między krajami. Jeśli UE zatwierdzi propozycję, posiadacze paszportów Kuwejtu, Kataru, Bahrajnu, Arabii Saudyjskiej i Omanu mogliby dołączyć do Emiratczyków, korzystając z 90-dniowych pobytów bez wiz, co znacznie ułatwiłoby organizację pracy i podróże rodzinne w wielu krajach.



Wego jednak ostrzega, że zniesienie wiz to proces wieloetapowy: Komisja Europejska musi zaproponować zmianę rozporządzenia 2018/1806, Parlament Europejski i Rada muszą ją zatwierdzić, a każdy kraj musi podpisać umowę o wzajemności. Doświadczenia z przeszłości pokazują, że może to zająć nawet kilka lat. Co więcej, nawet bezwizowi podróżni będą musieli złożyć wniosek o opóźnione pozwolenie ETIAS, gdy system zostanie uruchomiony.

Specjaliści HR powinni więc ostrożnie podchodzić do oczekiwań pracowników i nadal rezerwować wizyty w ambasadach, aż pojawi się oficjalny komunikat UE z harmonogramem. Firmy mogą natomiast wykorzystać szczyt do lobbingu na rzecz szybszych terminów wizowych w stolicach krajów Zatoki, powołując się na rosnące szanse na zniesienie wiz.

Na koniec warto podkreślić, że Irlandia pozostaje poza strefą Schengen; obywatele ZEA i innych krajów GCC nadal będą potrzebować osobnej wizy irlandzkiej, niezależnie od nowych ustaleń – niuans często pomijany w firmowych politykach podróży.