
Największe związki zawodowe sektora publicznego w Irlandii odwołały ogólnokrajowy strajk zaplanowany na 21 października po nocnych rozmowach z rządem, które zakończyły się porozumieniem w sprawie nowego układu płacowego. Przełom, ogłoszony w piątkowy wieczór (16 października), oznacza, że kluczowe placówki frontowe – w tym biura paszportowe Departamentu Spraw Zagranicznych w Dublinie i Cork oraz centra rejestracji Immigration Service Delivery – pozostaną otwarte w przyszłym tygodniu. Gdyby strajk doszedł do skutku, punkty obsługi paszportowej, zespoły zajmujące się wizami oraz funkcjonariusze Jednostki Zarządzania Granicami na lotniskach dołączyli by do ponad 150 000 pracowników administracji publicznej na pikietach, co mogłoby sparaliżować wydawanie dokumentów podróży i spowodować opóźnienia na przejściach granicznych. Branża turystyczna ostrzegała, że zamknięcie tych usług mogłoby uwięzić irlandzkich obywateli za granicą oraz zakłócić przedświąteczne plany mobilności talentów w firmach międzynarodowych. „The Irish Times” informuje, że Sąd Pracy będzie przewodniczył przyspieszonym negocjacjom, których celem jest osiągnięcie wieloletniego porozumienia płacowego do połowy listopada, dając czas obu stronom na konsultacje z członkami. Liderzy związków Fórsa i SIPTU polecili swoim członkom wstrzymanie przygotowań do strajku, choć zastrzegają sobie prawo do ponownego ogłoszenia akcji protestacyjnej w przypadku fiaska rozmów. Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej oznacza to na razie kontynuację normalnej pracy: wnioski wizowe, odnowienia kart GNIB/IRP oraz ceremonie naturalizacyjne mogą odbywać się zgodnie z planem. Pracodawcy zatrudniający pracowników z zagranicy powinni jednak uważnie śledzić przebieg negocjacji, ponieważ ewentualny przyszły kryzys może ponownie zagrozić ciągłości usług. Firmom zaleca się składanie pilnych wniosków o pozwolenia na pracę i odnowienia paszportów z wyprzedzeniem, aby zwiększyć odporność na zakłócenia. Cała sytuacja pokazuje, jak krajowe relacje pracownicze mogą wpływać na mobilność transgraniczną. Zespoły HR powinny rozważyć uwzględnienie kluczowych zależności – takich jak wydawanie paszportów – w swoich rejestrach ryzyka oraz rozważyć alternatywne rozwiązania (np. e-wizy, odnowienia przesyłane kurierem zza granicy) na wypadek ponownego zaostrzenia konfliktu.
Źródło: The Irish Times