Nowy raport projektu Interreg France–Wallonia–Flanders LIM-EX wskazał 17 kluczowych przeszkód utrudniających codzienną mobilność 500 000 osób mieszkających lub pracujących po obu stronach granicy francusko-belgijskiej. Opublikowana 11 listopada lista powstała na podstawie 68 systemowych problemów zidentyfikowanych podczas rocznych konsultacji społecznych, które zgromadziły 134 opinie interesariuszy. Dwanaście z tych przeszkód ma wymiar prawny – na przykład niezgodne przepisy dotyczące opodatkowania osób dojeżdżających przez granicę czy brak wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych – natomiast pięć wynika głównie z administracyjnej złożoności. Transport odgrywa tu istotną rolę: różnice w limitach wagowych dla transportu towarowego na drogach lokalnych, niespójne oznakowanie bezpieczeństwa drogowego oraz brak interoperacyjności biletów na regionalne sieci autobusowe i kolejowe powodują, że podróże transgraniczne są wolniejsze i droższe. Wśród pasażerów ankietowani narzekali, że bilety okresowe ważne w Lille są odrzucane w belgijskich autobusach De Lijn przekraczających granicę, zmuszając dojeżdżających do kupowania podwójnych biletów. Organizacje biznesowe dodały, że ograniczenia dotyczące kabotażu oraz nocne zakazy dla ciężarówek po stronie belgijskiej powodują problemy organizacyjne dla francuskich firm logistycznych obsługujących klientów we Flandrii. Wyniki mają znaczenie dla firm traktujących obszar Lille-Kortrijk-Tournai i Mons-Maubeuge jako jednolite rynki pracy. Zespoły HR rekrutujące deficytowych specjalistów cyfrowych mogą tracić kandydatów obawiających się podwójnych składek na ubezpieczenia społeczne lub niejasnych uprawnień zdrowotnych przy pracy zdalnej przez granicę. Konsorcjum LIM-EX, skupiające 18 instytucji publicznych i uczelni, zleci teraz ekspertom prawnym i technicznym opracowanie planów rozwiązań, które zostaną omówione na warsztatach w Mons, Lille i Brugii na początku przyszłego roku. Zasady finansowania UE wymagają wymiernych postępów przed zakończeniem projektu w grudniu 2029, co budzi nadzieję, że przynajmniej część barier zostanie usunięta w ciągu trzech lat. Firmy zatrudniające pracowników transgranicznych powinny uważnie śledzić te warsztaty – pilotażowe porozumienia dotyczące interoperacyjności biletów czy uproszczenia zaświadczeń podatkowych mogą obniżyć koszty i zmniejszyć biurokrację jeszcze przed formalnymi zmianami traktatowymi. Szerzej rzecz biorąc, inicjatywa ta jest wskaźnikiem podobnych wyzwań mobilności transgranicznej w innych częściach strefy Schengen, gdzie państwa członkowskie zmagają się z rozbieżnymi przepisami krajowymi w obrębie strefy bez kontroli paszportowej.
