Federale Begroting Vermindert Studentenvisa en Beperkt Tijdelijke Migratie Tot 2028

De begroting van de liberale regering voor 2025, gepresenteerd op 4 november, onthult de ingrijpendste herziening van het aantal niet-permanente bewoners in Canada in meer dan twintig jaar. Het immigratieplanningsplan voor 2026-2028 halveert het jaarlijkse maximum voor nieuwe studievisumgoedkeuringen: 155.000 in 2026 en ongeveer 150.000 in zowel 2027 als 2028. Dit volgt op een recordaantal internationale inschrijvingen aan hogescholen en universiteiten, waarvan de overheid zegt dat deze de capaciteit van huisvesting en campusvoorzieningen hebben overschreden. Ook het aantal tijdelijke buitenlandse werknemers wordt beperkt: nieuwe werkvergunningen dalen naar 230.000 in 2026, tegenover een geschatte 368.000 dit jaar, en blijven onder de 250.000 voor de rest van de planperiode.

Financiële functionarissen stellen dat het beperken van kortetermijnmigratie de snelste manier is om de druk op huurprijzen, wachttijden in de gezondheidszorg en overvolle klaslokalen te verlichten, terwijl Ottawa jaarlijks ongeveer 380.000 permanente bewoners blijft verwelkomen. De samenstelling van de toelatingen verschuift echter sterk richting economische categorieën – goed voor 63% van alle toelatingen – terwijl quota voor gezinsmigratie en humanitaire toelatingen worden verlaagd. Tegen 2027 zal het aandeel tijdelijke bewoners in de Canadese bevolking naar verwachting onder de 5% dalen, waarmee de na-pandemische piek van 7,5% vorig jaar wordt teruggedraaid.



Voor hogeronderwijsinstellingen die afhankelijk zijn van collegegeld van buitenlandse studenten, betekent het visumplafond een financiële klap; verschillende grote universiteiten hebben al een aanwervingsstop en bezuinigingen op programma’s aangekondigd. Werkgevers in de private sector die afhankelijk zijn van seizoens- of instaparbeid waarschuwen voor acute tekorten, vooral in de landbouw en horeca. Daarentegen juichen technologiebedrijven en provinciale overheden de focus op hoogopgeleide immigratie toe, omdat dit beter aansluit bij de langetermijnbehoeften van de economie.

In de praktijk moeten organisaties die internationale studenten werven of ondersteunen nu rekening houden met kleinere, per provincie toegewezen visumquota en strengere nalevingscontroles. Werkgevers die gebruikmaken van het Temporary Foreign Worker- of International Mobility-programma moeten langere doorlooptijden, meer controle op de arbeidsmarkteffectbeoordeling en grotere concurrentie om de beperkte quota verwachten. Mobiliteitsmanagers wordt aangeraden om huisvestingsregelingen eerder te regelen en eerder in de levenscyclus van een gedetacheerde permanente verblijfsopties te verkennen om risico’s door het visumplafond te beperken.