Tijdens een bijeenkomst met belanghebbenden op 4 november lichtte immigratieminister Marc Miller twee eenmalige maatregelen toe die het niveausplan van de Begroting 2025 aanvullen: (1) het verlenen van permanent verblijf aan in aanmerking komende beschermde personen die al in Canada zijn, en (2) het omzetten van maximaal 33.000 tijdelijke werkvergunninghouders naar permanent verblijf tussen 2026 en 2027. De geraamde kosten van deze initiatieven bedragen respectievelijk CA$120,4 miljoen en CA$19,4 miljoen over vier jaar, deels gecompenseerd door aanvraagkosten.
Ambtenaren geven aan dat deze stappen erkenning geven aan mensen die al economisch bijdragen of die niet veilig naar hun thuisland kunnen terugkeren, terwijl het totale aantal permanente verblijfsvergunningen gelijk blijft. Het traject voor beschermde personen zal naar verwachting langdurige achterstanden wegwerken en aansluiten bij Canada’s humanitaire verplichtingen.
![Update van de minister op 4 november bevestigt eenmalige verblijfsvergunning voor 33.000 houders van werkvergunningen en beschermde personen]()
Werkgevers profiteren direct: het omzetten van werknemers die al in het land zijn naar permanent verblijf vermindert de noodzaak van visumverlengingen, LMIA-kosten en nalevingsrisico’s. NGO’s die vluchtelingen ondersteunen waarschuwen echter dat de selectiecriteria transparant moeten zijn om te voorkomen dat kwetsbare aanvragers worden uitgesloten.
Richtlijnen over geschiktheid en aanvraagperiodes worden verwacht in het tweede kwartaal van 2026, maar bedrijven doen er goed aan nu al te inventariseren welke medewerkers met gesloten of open werkvergunningen mogelijk in aanmerking komen. HR-teams moeten zich ook voorbereiden op aanpassingen in de loonadministratie, aangezien de status van permanent verblijf invloed heeft op belasting- en uitkeringsrechten.
Ambtenaren geven aan dat deze stappen erkenning geven aan mensen die al economisch bijdragen of die niet veilig naar hun thuisland kunnen terugkeren, terwijl het totale aantal permanente verblijfsvergunningen gelijk blijft. Het traject voor beschermde personen zal naar verwachting langdurige achterstanden wegwerken en aansluiten bij Canada’s humanitaire verplichtingen.
Werkgevers profiteren direct: het omzetten van werknemers die al in het land zijn naar permanent verblijf vermindert de noodzaak van visumverlengingen, LMIA-kosten en nalevingsrisico’s. NGO’s die vluchtelingen ondersteunen waarschuwen echter dat de selectiecriteria transparant moeten zijn om te voorkomen dat kwetsbare aanvragers worden uitgesloten.
Richtlijnen over geschiktheid en aanvraagperiodes worden verwacht in het tweede kwartaal van 2026, maar bedrijven doen er goed aan nu al te inventariseren welke medewerkers met gesloten of open werkvergunningen mogelijk in aanmerking komen. HR-teams moeten zich ook voorbereiden op aanpassingen in de loonadministratie, aangezien de status van permanent verblijf invloed heeft op belasting- en uitkeringsrechten.
