Tijdens een forum van La Razón in Madrid op de avond van 4 december bekritiseerde Alberto Núñez Feijóo, voorzitter van de Partido Popular (PP), het partijoverschrijdende wetsvoorstel dat momenteel in het Congres ligt en dat naar schatting 480.000 tot 500.000 ongedocumenteerde migranten die vóór november 2021 zijn aangekomen, verblijfsrecht zou geven. Feijóo stelde dat “550.000 buitenlanders” al sociale bijstand ontvangen zonder te hebben gewerkt en waarschuwde dat algemene amnestieën een “efecto llamada” (lok-effect) creëren.
Deze uitspraken verscherpen de politieke verdeeldheid over de grootste regularisatiecampagne in Spanje sinds 2005. Het initiatief—gestimuleerd door het maatschappelijk middenveld en eerder dit jaar in principe gesteund door 90% van de parlementsleden—zou migranten een werk- en verblijfsvergunning van 12 maanden geven, gekoppeld aan tekorten op de arbeidsmarkt. De centrumrechtse PP zegt nu dat zij haar steun intrekt tenzij het wetsvoorstel voordelen koppelt aan actieve werkzoekactiviteiten en een puntensysteem voor visa introduceert om geschoolde migranten te prioriteren.
![Oppositieleider Feijóo wijst ‘massale, onvoorwaardelijke’ regularisatie van 550.000 migranten af]()
Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit is het debat relevant omdat de tekorten op de Spaanse arbeidsmarkt toenemen: vacatures in de horeca, landbouw, logistiek en ouderenzorg zijn sinds 2022 verdubbeld. Een brede regularisatie zou het wervingsprobleem kunnen verlichten, vooral voor seizoenswerk en huishoudelijke zorg—sectoren die vaak snelle inzet vereisen. Een patstelling zou daarentegen het inhuren via de schaduweconomie kunnen bestendigen en de nalevingsrisico’s voor werkgevers vergroten.
Analisten verwachten dat het wetsvoorstel in januari 2026 de commissiefase bereikt. HR-leiders doen er daarom goed aan de wijzigingen te volgen op het gebied van recht op uitkeringen, sociale zekerheidsbijdragen en versnelde trajecten van ‘arraigo’-vergunningen naar langdurig verblijf. Bedrijven die werkvergunningen sponsoren, kunnen overwegen om brancheverenigingen (zoals CEOE, ATA) te betrekken om ervoor te zorgen dat een eventueel quotum aansluit bij de werkelijke tekorten aan vaardigheden.
Deze uitspraken verscherpen de politieke verdeeldheid over de grootste regularisatiecampagne in Spanje sinds 2005. Het initiatief—gestimuleerd door het maatschappelijk middenveld en eerder dit jaar in principe gesteund door 90% van de parlementsleden—zou migranten een werk- en verblijfsvergunning van 12 maanden geven, gekoppeld aan tekorten op de arbeidsmarkt. De centrumrechtse PP zegt nu dat zij haar steun intrekt tenzij het wetsvoorstel voordelen koppelt aan actieve werkzoekactiviteiten en een puntensysteem voor visa introduceert om geschoolde migranten te prioriteren.
Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit is het debat relevant omdat de tekorten op de Spaanse arbeidsmarkt toenemen: vacatures in de horeca, landbouw, logistiek en ouderenzorg zijn sinds 2022 verdubbeld. Een brede regularisatie zou het wervingsprobleem kunnen verlichten, vooral voor seizoenswerk en huishoudelijke zorg—sectoren die vaak snelle inzet vereisen. Een patstelling zou daarentegen het inhuren via de schaduweconomie kunnen bestendigen en de nalevingsrisico’s voor werkgevers vergroten.
Analisten verwachten dat het wetsvoorstel in januari 2026 de commissiefase bereikt. HR-leiders doen er daarom goed aan de wijzigingen te volgen op het gebied van recht op uitkeringen, sociale zekerheidsbijdragen en versnelde trajecten van ‘arraigo’-vergunningen naar langdurig verblijf. Bedrijven die werkvergunningen sponsoren, kunnen overwegen om brancheverenigingen (zoals CEOE, ATA) te betrekken om ervoor te zorgen dat een eventueel quotum aansluit bij de werkelijke tekorten aan vaardigheden.
Bron: PressDigital
