De Italiaanse Ministerraad heeft op 6 december geruisloos het langverwachte presidentiële ‘Stroomdecreet’ ondertekend, waarin immigratiequota worden vastgesteld voor de periode 2026-2028. Het decreet staat 497.550 nieuwe werkvergunningen toe—ongeveer 10% meer dan in de cyclus 2023-2025—en wordt direct het richtsnoer voor mobiliteitsplanners in het bedrijfsleven in Italië.
Volgens het nieuwe kader zijn er in 2026 164.850 vergunningen beschikbaar, in 2027 165.850 en in 2028 166.850. Seizoenswerk in de landbouw en toerisme neemt het grootste deel voor zijn rekening (267.000), terwijl 230.550 visa gereserveerd zijn voor niet-seizoensgebonden werknemers en zelfstandige professionals. Daarnaast maken 20.000 vergunningen het mogelijk voor houders van andere Italiaanse verblijfsvergunningen om over te stappen naar een werkstatus, wat aansluit bij de doelstelling van de overheid om mensen die al in het land zijn te regulariseren. Het decreet handhaaft ook een speciale regeling voor jaarlijks 10.000 zorg- en huishoudelijke medewerkers—een erkenning van de snel vergrijzende Italiaanse bevolking.
![Italië publiceert ‘Stroombesluit’ 2026-2028 en opent 497.550 nieuwe werkvisumplaatsen]()
Voor werkgevers tikt de klok al. Het online ‘voorinvullen’ van aanvragen voor 2026 sluit om middernacht op 7 december; de formele indiening vindt plaats op vier zeer competitieve ‘clickdagen’ in januari en februari. Wereldwijde mobiliteitsteams haasten zich daarom om politieverklaringen, arbeidsmarkttoetsen en biometrische afspraken voor kandidaten te verzamelen voordat de portals opengaan. De landbouwlobby Coldiretti juicht de hogere quota toe en waarschuwt dat zonder buitenlandse arbeidskrachten een derde van de Italiaanse oogst op het veld zou verrotten. Ook de horeca- en industrieverenigingen klinken dezelfde noodklok vanwege chronisch tekort aan vakbekwame arbeidskrachten en een verwachte daling van drie miljoen werkenden in Italië tegen 2035.
Politiek balanceert het decreet op een dun koord. Premier Giorgia Meloni’s rechtse coalitie heeft buitenlandse arbeidskrachten nodig om de economie draaiende te houden, maar beloofde kiezers strengere maatregelen tegen illegale migratie. Haar regering stelt dat het uitbreiden van legale migratieroutes—met strikte controle—smokkelnetwerken ondermijnt en ordentelijke migratie bevordert. Oppositiepartijen beschuldigen het kabinet echter van het voeden van xenofobe retoriek terwijl het stilletjes het immigratieaantal verhoogt.
De praktische gevolgen voor multinationals zijn duidelijk. Budgetten moeten rekening houden met hogere juridische en vertaalkosten, strengere controles na aankomst en de nieuwe verplichting tot biometrische registratie bij alle Italiaanse consulaten. Bedrijven met seizoenspieken—wijngaarden, resorts, voedselverwerkers—doen er goed aan nu al het personeelsbestand voor 2026 in kaart te brengen, SPID/CIE digitale inloggegevens voor het ALI-portaal van het ministerie van Binnenlandse Zaken te regelen en externe juridische ondersteuning klaar te zetten voor de clickdagen in januari. Te laat handelen kan betekenen dat men een jaar moet wachten of een premie op de grijze markt moet betalen om cruciaal talent binnen te halen.
Volgens het nieuwe kader zijn er in 2026 164.850 vergunningen beschikbaar, in 2027 165.850 en in 2028 166.850. Seizoenswerk in de landbouw en toerisme neemt het grootste deel voor zijn rekening (267.000), terwijl 230.550 visa gereserveerd zijn voor niet-seizoensgebonden werknemers en zelfstandige professionals. Daarnaast maken 20.000 vergunningen het mogelijk voor houders van andere Italiaanse verblijfsvergunningen om over te stappen naar een werkstatus, wat aansluit bij de doelstelling van de overheid om mensen die al in het land zijn te regulariseren. Het decreet handhaaft ook een speciale regeling voor jaarlijks 10.000 zorg- en huishoudelijke medewerkers—een erkenning van de snel vergrijzende Italiaanse bevolking.
Voor werkgevers tikt de klok al. Het online ‘voorinvullen’ van aanvragen voor 2026 sluit om middernacht op 7 december; de formele indiening vindt plaats op vier zeer competitieve ‘clickdagen’ in januari en februari. Wereldwijde mobiliteitsteams haasten zich daarom om politieverklaringen, arbeidsmarkttoetsen en biometrische afspraken voor kandidaten te verzamelen voordat de portals opengaan. De landbouwlobby Coldiretti juicht de hogere quota toe en waarschuwt dat zonder buitenlandse arbeidskrachten een derde van de Italiaanse oogst op het veld zou verrotten. Ook de horeca- en industrieverenigingen klinken dezelfde noodklok vanwege chronisch tekort aan vakbekwame arbeidskrachten en een verwachte daling van drie miljoen werkenden in Italië tegen 2035.
Politiek balanceert het decreet op een dun koord. Premier Giorgia Meloni’s rechtse coalitie heeft buitenlandse arbeidskrachten nodig om de economie draaiende te houden, maar beloofde kiezers strengere maatregelen tegen illegale migratie. Haar regering stelt dat het uitbreiden van legale migratieroutes—met strikte controle—smokkelnetwerken ondermijnt en ordentelijke migratie bevordert. Oppositiepartijen beschuldigen het kabinet echter van het voeden van xenofobe retoriek terwijl het stilletjes het immigratieaantal verhoogt.
De praktische gevolgen voor multinationals zijn duidelijk. Budgetten moeten rekening houden met hogere juridische en vertaalkosten, strengere controles na aankomst en de nieuwe verplichting tot biometrische registratie bij alle Italiaanse consulaten. Bedrijven met seizoenspieken—wijngaarden, resorts, voedselverwerkers—doen er goed aan nu al het personeelsbestand voor 2026 in kaart te brengen, SPID/CIE digitale inloggegevens voor het ALI-portaal van het ministerie van Binnenlandse Zaken te regelen en externe juridische ondersteuning klaar te zetten voor de clickdagen in januari. Te laat handelen kan betekenen dat men een jaar moet wachten of een premie op de grijze markt moet betalen om cruciaal talent binnen te halen.
