Duitslands omstreden opschorting van het recht op gezinshereniging voor mensen met subsidiaire beschermingsstatus leidt tot ingrijpende gevolgen. Volgens cijfers van 3 januari hebben Duitse vertegenwoordigingen wereldwijd tussen 31 juli en 31 december 2025 slechts twee (§36 AufenthG) noodvisa toegekend, terwijl de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) 2.586 aanvragen registreerde.
De bevriezing werd ingevoerd als onderdeel van het migratiepakket van de regering in de herfst van 2025, dat grenscontroles verscherpte en de federale politie toestond asielzoekers terug te sturen die zich eerst in een ander EU-land hadden geregistreerd. Ambtenaren stelden dat het pauzeren van de meeste gezinsherenigingen voor subsidiair beschermde migranten – die niet als vluchtelingen worden erkend onder het Vluchtelingenverdrag van Genève – de overbelaste opvangcentra zou ontlasten en de integratie van degenen die al in Duitsland zijn zou versnellen.
![Bevriezing gezinshereniging slaat toe: Duitsland verstrekt in vijf maanden slechts twee noodvisa]()
Critici, waaronder oppositielid Clara Bünger (Die Linke) en diverse ngo’s, stellen dat de criteria voor noodvisa zo streng zijn dat ze neerkomen op een de facto verbod, waardoor duizenden Syriërs en Afghanen gescheiden blijven van hun echtgenoten en kinderen. Zij waarschuwen dat dit beleid kansarme gezinnen kan aanzetten tot onregelmatige migratieroutes, wat juist de grensbeveiligingsdoelen ondermijnt die het ministerie van Binnenlandse Zaken noemt.
Voor werkgevers kan deze maatregel onbedoelde gevolgen hebben. Veel werknemers met subsidiaire bescherming zijn actief in logistiek, horeca en de zorg – sectoren die al kampen met grote tekorten. HR-managers melden een toenemend personeelsverloop, omdat medewerkers overwegen om te migreren naar landen die gezinshereniging beter faciliteren, zoals Canada of Zweden.
In de praktijk dienen bedrijven zich voor te bereiden op langere planningstermijnen voor detacheringen: relocatieadviseurs raden aan om zes tot negen extra maanden in te calculeren voor gezinsleden van subsidiair beschermde medewerkers, of om alternatieve verblijfsvergunningen te overwegen (bijvoorbeeld Blue Card of Opportunity Card), waarbij het recht op gezinshereniging wel behouden blijft.
De bevriezing werd ingevoerd als onderdeel van het migratiepakket van de regering in de herfst van 2025, dat grenscontroles verscherpte en de federale politie toestond asielzoekers terug te sturen die zich eerst in een ander EU-land hadden geregistreerd. Ambtenaren stelden dat het pauzeren van de meeste gezinsherenigingen voor subsidiair beschermde migranten – die niet als vluchtelingen worden erkend onder het Vluchtelingenverdrag van Genève – de overbelaste opvangcentra zou ontlasten en de integratie van degenen die al in Duitsland zijn zou versnellen.
Critici, waaronder oppositielid Clara Bünger (Die Linke) en diverse ngo’s, stellen dat de criteria voor noodvisa zo streng zijn dat ze neerkomen op een de facto verbod, waardoor duizenden Syriërs en Afghanen gescheiden blijven van hun echtgenoten en kinderen. Zij waarschuwen dat dit beleid kansarme gezinnen kan aanzetten tot onregelmatige migratieroutes, wat juist de grensbeveiligingsdoelen ondermijnt die het ministerie van Binnenlandse Zaken noemt.
Voor werkgevers kan deze maatregel onbedoelde gevolgen hebben. Veel werknemers met subsidiaire bescherming zijn actief in logistiek, horeca en de zorg – sectoren die al kampen met grote tekorten. HR-managers melden een toenemend personeelsverloop, omdat medewerkers overwegen om te migreren naar landen die gezinshereniging beter faciliteren, zoals Canada of Zweden.
In de praktijk dienen bedrijven zich voor te bereiden op langere planningstermijnen voor detacheringen: relocatieadviseurs raden aan om zes tot negen extra maanden in te calculeren voor gezinsleden van subsidiair beschermde medewerkers, of om alternatieve verblijfsvergunningen te overwegen (bijvoorbeeld Blue Card of Opportunity Card), waarbij het recht op gezinshereniging wel behouden blijft.
Bron: Welt
