
Canada zet eindelijk de stap van snelle immigratiegroei naar een “stabiel, duurzaam systeem”, zoals Immigration, Refugees and Citizenship Canada (IRCC) het noemt. Op 2 februari 2026 werden de details van het Immigratieniveausplan 2026-2028 bekendgemaakt. Volgens dit plan daalt het aantal permanente verblijfsvergunningen licht naar 380.000 per jaar, ten opzichte van 395.000 in 2025. Het aantal tijdelijke verblijfsvergunningen daalt echter fors, van 455.000 vorig jaar naar 385.000 in 2026 en 370.000 in 2027 en 2028.
Waarom deze plotselinge versobering? In het Jaarverslag 2025 aan het Parlement erkende de overheid dat tijdelijke bewoners zijn gestegen van 3,3 procent van de Canadese bevolking in 2018 tot 7,5 procent halverwege 2025. Dit leidde tot woningtekorten, druk op de gezondheidszorg en overbelasting van hogescholen en universiteiten. IRCC stelde daarom een duidelijk doel: het aandeel tijdelijke bewoners terugbrengen tot onder de 5 procent eind 2027, terwijl de focus voor permanente verblijfsvergunningen ligt op werknemers die al in Canada zijn.
Voor werkgevers betekent dit vooral strengere limieten op werkvergunningen die aan specifieke werkgevers zijn gebonden (230.000 in 2026) en een halvering van nieuwe studievergunningen (155.000 in 2026). Sectoren die afhankelijk zijn van seizoens- of laagbetaald personeel, zoals landbouw, horeca en detailhandel, krijgen de grootste druk bij het aannemen van personeel en zullen mogelijk sneller moeten automatiseren of meer lokaal personeel moeten werven. Universiteiten bereiden zich voor op inkomstenverlies, vooral in Ontario en British Columbia, waar internationale collegegelden nu tot een derde van de begroting uitmaken.
Tegelijkertijd maakt IRCC uitzonderingen om hoogwaardig talent binnen te halen. Master- en PhD-studenten hebben geen provinciale attestatiebrieven meer nodig en kunnen gebruikmaken van een nieuw prioriteitskanaal voor studievergunningen met een doorlooptijd van 14 dagen. Werkgevers die binnenlandse werknemers aannemen, kunnen rekenen op snellere routes naar permanente verblijfsvergunning via het Express Entry-systeem en de Provinciale Nominee Programma’s (PNP’s). Kortom, Ottawa kiest voor minder nieuwkomers, maar wel beter afgestemd op de arbeidsmarkt en de infrastructuur.
Waarom deze plotselinge versobering? In het Jaarverslag 2025 aan het Parlement erkende de overheid dat tijdelijke bewoners zijn gestegen van 3,3 procent van de Canadese bevolking in 2018 tot 7,5 procent halverwege 2025. Dit leidde tot woningtekorten, druk op de gezondheidszorg en overbelasting van hogescholen en universiteiten. IRCC stelde daarom een duidelijk doel: het aandeel tijdelijke bewoners terugbrengen tot onder de 5 procent eind 2027, terwijl de focus voor permanente verblijfsvergunningen ligt op werknemers die al in Canada zijn.
Voor werkgevers betekent dit vooral strengere limieten op werkvergunningen die aan specifieke werkgevers zijn gebonden (230.000 in 2026) en een halvering van nieuwe studievergunningen (155.000 in 2026). Sectoren die afhankelijk zijn van seizoens- of laagbetaald personeel, zoals landbouw, horeca en detailhandel, krijgen de grootste druk bij het aannemen van personeel en zullen mogelijk sneller moeten automatiseren of meer lokaal personeel moeten werven. Universiteiten bereiden zich voor op inkomstenverlies, vooral in Ontario en British Columbia, waar internationale collegegelden nu tot een derde van de begroting uitmaken.
Tegelijkertijd maakt IRCC uitzonderingen om hoogwaardig talent binnen te halen. Master- en PhD-studenten hebben geen provinciale attestatiebrieven meer nodig en kunnen gebruikmaken van een nieuw prioriteitskanaal voor studievergunningen met een doorlooptijd van 14 dagen. Werkgevers die binnenlandse werknemers aannemen, kunnen rekenen op snellere routes naar permanente verblijfsvergunning via het Express Entry-systeem en de Provinciale Nominee Programma’s (PNP’s). Kortom, Ottawa kiest voor minder nieuwkomers, maar wel beter afgestemd op de arbeidsmarkt en de infrastructuur.
Bron: The Gauntlet