Het Institute for Public Policy Research (IPPR) heeft de politieke druk op de immigratiehervormingen van de regering verder opgevoerd met een studie waaruit blijkt dat meer dan 300.000 kinderen die al legaal in Groot-Brittannië wonen, door de conceptregels van het Home Office op een traject van 10 of 15 jaar naar vestiging worden gezet.
Op 9 februari publiceerde het centrum-linkse denktank zijn bevindingen, waarin wordt berekend dat kinderen bijna een kwart uitmaken van de 1,35 miljoen mensen die momenteel via werkgerelateerde routes van vijf jaar naar een verblijfsvergunning (ILR) gaan. Door de kwalificatieperiode te verdubbelen, zou volgens hen de onzekerheid voor gezinnen toenemen, zouden tieners worden geconfronteerd met internationale collegegelden en zou het risico op kinderarmoede stijgen doordat ouders herhaaldelijk visumkosten en toeslagen moeten betalen.
![300.000 kinderen kunnen tien jaar moeten wachten op een verblijfsvergunning in het VK, waarschuwt IPPR]()
Het rapport verschijnt terwijl meer dan 40 Labour-parlementariërs, samen met Conservatieve achterbanleden uit kiesdistricten met veel migranten, de rechtvaardigheid van het met terugwerkende kracht toepassen van strengere regels in twijfel trekken. Een 18-jarige A-level student vertelde aan The Guardian dat ze haar plannen om geneeskunde te studeren mogelijk moet opgeven omdat haar familie zich nog eens tien jaar aan visumkosten niet kan veroorloven.
Advocaten gespecialiseerd in arbeidsmigratie waarschuwen dat ook werkgevers de gevolgen zullen voelen. Langere trajecten vergroten de kans dat waardevolle medewerkers halverwege hun opdracht het VK verlaten, waardoor bedrijven dure sponsorschapsprocedures opnieuw moeten starten. HR-directeuren roepen ministers op om kinderen die vóór de wetswijziging het VK binnenkwamen, op het vijfjarige traject te laten blijven.
Ambtenaren van het Home Office benadrukken dat vestiging een “voorrecht, geen recht” blijft, maar erkennen de noodzaak van “overgangsbescherming” voor minderjarigen. Na Pasen wordt gedetailleerde secundaire wetgeving verwacht; mobiliteitsmanagers wordt aangeraden te letten op clausules die bestaande minderjarige gezinsleden kunnen vrijstellen.
Op 9 februari publiceerde het centrum-linkse denktank zijn bevindingen, waarin wordt berekend dat kinderen bijna een kwart uitmaken van de 1,35 miljoen mensen die momenteel via werkgerelateerde routes van vijf jaar naar een verblijfsvergunning (ILR) gaan. Door de kwalificatieperiode te verdubbelen, zou volgens hen de onzekerheid voor gezinnen toenemen, zouden tieners worden geconfronteerd met internationale collegegelden en zou het risico op kinderarmoede stijgen doordat ouders herhaaldelijk visumkosten en toeslagen moeten betalen.
Het rapport verschijnt terwijl meer dan 40 Labour-parlementariërs, samen met Conservatieve achterbanleden uit kiesdistricten met veel migranten, de rechtvaardigheid van het met terugwerkende kracht toepassen van strengere regels in twijfel trekken. Een 18-jarige A-level student vertelde aan The Guardian dat ze haar plannen om geneeskunde te studeren mogelijk moet opgeven omdat haar familie zich nog eens tien jaar aan visumkosten niet kan veroorloven.
Advocaten gespecialiseerd in arbeidsmigratie waarschuwen dat ook werkgevers de gevolgen zullen voelen. Langere trajecten vergroten de kans dat waardevolle medewerkers halverwege hun opdracht het VK verlaten, waardoor bedrijven dure sponsorschapsprocedures opnieuw moeten starten. HR-directeuren roepen ministers op om kinderen die vóór de wetswijziging het VK binnenkwamen, op het vijfjarige traject te laten blijven.
Ambtenaren van het Home Office benadrukken dat vestiging een “voorrecht, geen recht” blijft, maar erkennen de noodzaak van “overgangsbescherming” voor minderjarigen. Na Pasen wordt gedetailleerde secundaire wetgeving verwacht; mobiliteitsmanagers wordt aangeraden te letten op clausules die bestaande minderjarige gezinsleden kunnen vrijstellen.
Bron: The Guardian
