De Ierse regering heeft de eerste wetgevende stap gezet om het al lang bestaande jaarlijkse passagiersplafond op Dublin Airport af te schaffen. Op 10 februari 2026 kreeg minister van Transport Darragh O’Brien goedkeuring van het kabinet om het algemene ontwerp van de Dublin Airport (Passenger Capacity) Bill 2026 te publiceren. Deze wet geeft de minister – in plaats van lokale planners – de bevoegdheid om het plafond van 32 miljoen passagiers, dat sinds 2007 de toegangspoort van de hoofdstad beperkt, te verwijderen. Het wetsvoorstel wordt nu versneld behandeld door parlementaire juristen, waarbij O’Brien benadrukt dat het plafond nog voor het einde van 2026 zal verdwijnen.
Voorgaande regeringen accepteerden de beperking als prijs voor eerdere bouwvergunningen, maar luchtvaartmaatschappijen en bedrijfsorganisaties stellen dat capaciteitslimieten tegenwoordig niet meer milieutechnisch verantwoord zijn, omdat moderne vliegtuigen stiller en schoner zijn. De reactie van de luchtvaart was snel: Ryanair-topman Michael O’Leary verwelkomde het besluit, maar noemde de planning tot 2026 “politiek traag” en waarschuwde dat verdere vertragingen ertoe kunnen leiden dat Amerikaanse autoriteiten toekomstige groei van Ierland beperken als trans-Atlantische slots niet gegarandeerd kunnen worden.
![Regering zet stappen om limiet van 32 miljoen passagiers op Dublin Airport op te heffen]()
Vanuit een wereldwijd mobiliteitsperspectief belooft het opheffen van het plafond directe voordelen voor multinationals met activiteiten in Ierland. Extra start- en landingsslots maken het mogelijk dat luchtvaartmaatschappijen frequenties herstellen die sinds 2024 zijn geschrapt en nieuwe langeafstandsvluchten lanceren waar de Ierse technologie- en life sciences-sector om vraagt – waaronder lang besproken routes naar Seattle, Bengaluru en Santiago. Meer directe vluchten verkorten reistijden, verminderen de CO2-voetafdruk en beperken risico’s voor reizend personeel.
Tegelijkertijd roept deze stap ook praktische vragen op voor werkgevers. De wet zal vereisen dat de Dublin Airport Authority (daa) een Milieu- en Geluidsbeperkend Plan publiceert voordat een toename van het vliegverkeer wordt toegestaan; bedrijven in de buurt van vliegtrajecten moeten de consultatietermijnen goed in de gaten houden om te voldoen aan geluidsnormen op de werkplek. Ook congestie tijdens de bouwfase baart zorgen: werkgevers die al kampen met woon-werkverkeerproblemen op de M50 en Port Tunnel-corridors zullen mogelijk hun mobiliteitsbudgetten en thuiswerkmogelijkheden moeten herzien.
Als de wet volgens planning wordt ingevoerd, kan het passagiersverkeer op Dublin Airport tegen 2030 stijgen naar 40 miljoen, waarmee de capaciteit van de Ierse hub gelijkgetrokken wordt met steden als Kopenhagen en Zürich. Voor mobiliteitsmanagers binnen bedrijven is de boodschap om nu al rekening te houden met meer beschikbare stoelen – en mogelijk lagere tarieven – in de reisbudgetten voor 2027, terwijl ze zich voorbereiden op mitigatieplannen voor de korte termijn, zoals bouwoverlast en milieueffectrapportages die de groeispurt zullen voorafgaan.
Voorgaande regeringen accepteerden de beperking als prijs voor eerdere bouwvergunningen, maar luchtvaartmaatschappijen en bedrijfsorganisaties stellen dat capaciteitslimieten tegenwoordig niet meer milieutechnisch verantwoord zijn, omdat moderne vliegtuigen stiller en schoner zijn. De reactie van de luchtvaart was snel: Ryanair-topman Michael O’Leary verwelkomde het besluit, maar noemde de planning tot 2026 “politiek traag” en waarschuwde dat verdere vertragingen ertoe kunnen leiden dat Amerikaanse autoriteiten toekomstige groei van Ierland beperken als trans-Atlantische slots niet gegarandeerd kunnen worden.
Vanuit een wereldwijd mobiliteitsperspectief belooft het opheffen van het plafond directe voordelen voor multinationals met activiteiten in Ierland. Extra start- en landingsslots maken het mogelijk dat luchtvaartmaatschappijen frequenties herstellen die sinds 2024 zijn geschrapt en nieuwe langeafstandsvluchten lanceren waar de Ierse technologie- en life sciences-sector om vraagt – waaronder lang besproken routes naar Seattle, Bengaluru en Santiago. Meer directe vluchten verkorten reistijden, verminderen de CO2-voetafdruk en beperken risico’s voor reizend personeel.
Tegelijkertijd roept deze stap ook praktische vragen op voor werkgevers. De wet zal vereisen dat de Dublin Airport Authority (daa) een Milieu- en Geluidsbeperkend Plan publiceert voordat een toename van het vliegverkeer wordt toegestaan; bedrijven in de buurt van vliegtrajecten moeten de consultatietermijnen goed in de gaten houden om te voldoen aan geluidsnormen op de werkplek. Ook congestie tijdens de bouwfase baart zorgen: werkgevers die al kampen met woon-werkverkeerproblemen op de M50 en Port Tunnel-corridors zullen mogelijk hun mobiliteitsbudgetten en thuiswerkmogelijkheden moeten herzien.
Als de wet volgens planning wordt ingevoerd, kan het passagiersverkeer op Dublin Airport tegen 2030 stijgen naar 40 miljoen, waarmee de capaciteit van de Ierse hub gelijkgetrokken wordt met steden als Kopenhagen en Zürich. Voor mobiliteitsmanagers binnen bedrijven is de boodschap om nu al rekening te houden met meer beschikbare stoelen – en mogelijk lagere tarieven – in de reisbudgetten voor 2027, terwijl ze zich voorbereiden op mitigatieplannen voor de korte termijn, zoals bouwoverlast en milieueffectrapportages die de groeispurt zullen voorafgaan.
