Wzrost populizmu zaostrza debatę o migracji w Australii

W artykule dla australijskiego wydania Guardiana z 22 lutego, były Komisarz ds. Dyskryminacji Rasowej Tim Soutphommasane ostrzega, że partia Pauline Hanson, One Nation, „wykorzystuje obawy społeczne związane z imigracją”, podobnie jak w Wielkiej Brytanii robi to Reform UK Nigela Farage’a. Najnowsze badanie opinii w Redbridge pokazuje, że poparcie dla One Nation wynosi 26 proc. – wyprzedzając Koalicję i niemal doganiając Partię Pracy – to najwyższy wynik od czasu przełomowego sukcesu partii w 1998 roku. Soutphommasane podkreśla, że przyczyny różnią się od brytyjskiej polityki dotyczącej uchodźców na łodziach; w Australii to presja kosztów życia i niedobory mieszkań napędzają frustrację. Jednak konsekwencje dla mobilności pracowniczej są podobne: zaostrzenie retoryki wizowej, propozycje ograniczenia netto migracji zagranicznej oraz postulaty preferowania wiz opartych na „australijskich wartościach”. Zauważa też, że konserwatyści z głównego nurtu flirtują z „trumpowskim” zakazem wjazdu dla osób z obszarów konfliktów, takich jak Gaza czy Somalia – polityka, która radykalnie zmieniłaby ścieżki sponsoringu pracodawców, gdyby została wprowadzona. Menedżerowie ds. mobilności powinni uważnie śledzić te polityczne trendy. Nawet bez zmian legislacyjnych, opinia publiczna może przełożyć się na bardziej restrykcyjne decyzje urzędników wizowych, wyższe wskaźniki odmów wiz tymczasowych dla wykwalifikowanych pracowników oraz wolniejsze procedury z powodu dodatkowych kontroli integralności. Działy HR powinny więc planować dłuższy czas realizacji dla wszelkich zadań związanych z delegowaniem cudzoziemców rozpoczynających się pod koniec 2026 roku oraz, jeśli to możliwe, dywersyfikować rynki pozyskiwania talentów.