In een ingrijpende wijziging van Australië’s internationale onderwijssysteem bevestigde de Australian Trade and Investment Commission (Austrade) op 26 februari 2026 dat onderwijsinstellingen geen commissies meer mogen betalen aan agenten wanneer een internationale student binnen Australië van instelling wisselt. Deze nieuwe regel, vastgelegd in recente aanpassingen van de ESOS-wet, geldt voor alle overstappen binnen Australië vanaf 31 maart 2026. Instellingen mogen nog wel commissies betalen voor de eerste inschrijving vanuit het buitenland en voor doorstroming binnen een samengesteld studieprogramma, maar niet voor een overstap halverwege de studie naar een andere instelling.
Het verbod is een reactie op langdurige zorgen dat commissies agenten aanzetten tot “cursus-hoppen” en hoge doorstroom, wat het welzijn van studenten schaadt en de reputatie van Australië ondermijnt. Een parlementair onderzoek in 2025 toonde aan dat sommige agenten studenten agressief naar goedkopere opleidingen met soepelere aanwezigheidseisen stuurden, in ruil voor hogere commissies. Door de financiële prikkel weg te nemen, wil men dat adviseurs zich weer richten op de echte belangen van studenten in plaats van snelle commissies.
Voor onderwijsinstellingen betekent dit dat contracten met agentennetwerken snel moeten worden aangepast. Marketingdirecteuren vertelden aan Global Mobility News dat ze rekening houden met een worstcasescenario van 3-5 procent minder inkomsten en dat ze interne toelatingsteams trainen om meer directe aanvragen af te handelen. Agenten overwegen ondertussen transparante servicekosten in te voeren die studenten zelf betalen – een gebruikelijke praktijk in Canada en het Verenigd Koninkrijk – om het wegvallende inkomen te compenseren.
![Australië verbiedt commissies voor onderwijsagenten bij overstap van binnenlandse studenten]()
Onderwijsanalisten verwachten dat de markt zich zal concentreren rond grotere, compliancegerichte bureaus met een gevarieerde aanvoer van studenten uit het buitenland. Internationale studenten die al in Australië zijn, zullen minder administratieve rompslomp ervaren en minder druk om halverwege van studie te wisselen. Studenten die wel willen overstappen, kunnen echter hogere advieskosten vooraf verwachten.
Austrade benadrukte dat studenten nog steeds advies kunnen inwinnen bij agenten en dat agenten studenten rechtstreeks kosten mogen rekenen, mits de prijzen transparant en redelijk zijn. Het ministerie van Onderwijs werkt aan regelgeving over acceptabele tariefpraktijken en zal de naleving monitoren via rapportages van agenten per onderwijsinstelling.
Op korte termijn dienen mobiliteitsmanagers bij multinationals medewerkers met studerende kinderen te informeren over deze regelwijziging. Bedrijven die collegegeld vergoeden, zullen mogelijk minder facturen halverwege het semester ontvangen, maar kunnen wel te maken krijgen met declaraties voor advieskosten. Op de lange termijn wordt verwacht dat het verbod de integriteit van de sector versterkt – een ontwikkeling die werkgevers toejuichen, omdat zij afhankelijk zijn van Australië’s post-studie werkmogelijkheden voor het aantrekken van afgestudeerden.
Het verbod is een reactie op langdurige zorgen dat commissies agenten aanzetten tot “cursus-hoppen” en hoge doorstroom, wat het welzijn van studenten schaadt en de reputatie van Australië ondermijnt. Een parlementair onderzoek in 2025 toonde aan dat sommige agenten studenten agressief naar goedkopere opleidingen met soepelere aanwezigheidseisen stuurden, in ruil voor hogere commissies. Door de financiële prikkel weg te nemen, wil men dat adviseurs zich weer richten op de echte belangen van studenten in plaats van snelle commissies.
Voor onderwijsinstellingen betekent dit dat contracten met agentennetwerken snel moeten worden aangepast. Marketingdirecteuren vertelden aan Global Mobility News dat ze rekening houden met een worstcasescenario van 3-5 procent minder inkomsten en dat ze interne toelatingsteams trainen om meer directe aanvragen af te handelen. Agenten overwegen ondertussen transparante servicekosten in te voeren die studenten zelf betalen – een gebruikelijke praktijk in Canada en het Verenigd Koninkrijk – om het wegvallende inkomen te compenseren.
Onderwijsanalisten verwachten dat de markt zich zal concentreren rond grotere, compliancegerichte bureaus met een gevarieerde aanvoer van studenten uit het buitenland. Internationale studenten die al in Australië zijn, zullen minder administratieve rompslomp ervaren en minder druk om halverwege van studie te wisselen. Studenten die wel willen overstappen, kunnen echter hogere advieskosten vooraf verwachten.
Austrade benadrukte dat studenten nog steeds advies kunnen inwinnen bij agenten en dat agenten studenten rechtstreeks kosten mogen rekenen, mits de prijzen transparant en redelijk zijn. Het ministerie van Onderwijs werkt aan regelgeving over acceptabele tariefpraktijken en zal de naleving monitoren via rapportages van agenten per onderwijsinstelling.
Op korte termijn dienen mobiliteitsmanagers bij multinationals medewerkers met studerende kinderen te informeren over deze regelwijziging. Bedrijven die collegegeld vergoeden, zullen mogelijk minder facturen halverwege het semester ontvangen, maar kunnen wel te maken krijgen met declaraties voor advieskosten. Op de lange termijn wordt verwacht dat het verbod de integriteit van de sector versterkt – een ontwikkeling die werkgevers toejuichen, omdat zij afhankelijk zijn van Australië’s post-studie werkmogelijkheden voor het aantrekken van afgestudeerden.
