Het voorstel van One Nation om het aantal visa te beperken tot 130.000 voedt het beleidsdebat voorafgaand aan de immigratiehervorming van de Coalitie

Naarmate de campagne voor de tussentijdse verkiezingen in Farrer aanzwelt, meldt The Saturday Paper dat Pauline Hanson’s One Nation een streng immigratiebeleid heeft vastgelegd: “een maximum van 130.000 permanente visa per jaar, de uitzetting van 75.000 mensen die hun verblijfsvergunning overschrijden en een wachttijd van acht jaar voor het verkrijgen van het staatsburgerschap.” Nationals-leider Matt Canavan veegde het plan weg in een interview van 4 april 2026, maar erkende dat het immigratiebeleid van de Coalitie – dat binnen enkele weken wordt verwacht – de zorgen van kiezers over de snelle bevolkingsgroei moet aanpakken.

Voor internationale werkgevers betekent deze retoriek mogelijk tegenwind. Hoewel One Nation momenteel geen ministersposten heeft, kan hun groeiende regionale achterban een toekomstige Coalitieregering onder druk zetten om de stromen voor geschoolde migranten aan te scherpen of de eisen voor Engelse taalvaardigheid en salarissen te verhogen. Canavan hintte op strengere maatregelen tegen wat hij de “studentenvisumfraude” noemt, waarbij veel buitenlandse studenten onderwijs gebruiken als achterdeur naar permanente verblijfsvergunningen.



Universities Australia waarschuwde dat rigide limieten een jaarlijkse exportinkomsten van 29 miljard AUD in gevaar brengen en onderzoeksbudgetten die afhankelijk zijn van internationale collegegelden bedreigen. Beleidsanalisten wijzen erop dat een algemene limiet op visa botst met de voorspelde arbeidskrapte in de gezondheidszorg, technologie en bouw, waar vorig jaar slechts 35.000 visa via werkgevers werden toegekend.

Bran Black, CEO van de Business Council of Australia, riep wetgevers op zich te richten op “maatregelen voor integriteit, niet op willekeurige plafonds,” en verwees naar recente verbeteringen in de verwerking als bewijs dat slimmer reguleren mogelijk is. Het conceptplan van de Coalitie zou een nieuw “vraaggestuurd plafond” bevatten dat meebeweegt met economische indicatoren, plus strengere regels voor werk na studie – een middenweg om One Nation te slim af te zijn zonder het bedrijfsleven te vervreemden.

Mobiliteitsteams doen er goed aan het debat nauwlettend te volgen; zelfs als de limieten niet worden aangenomen, kan de toegenomen politieke aandacht leiden tot strengere nalevingscontroles en langzamere ministeriële vrijstellingen.