Nieuwe cijfers van het Federaal Statistisch Bureau (FSB) tonen aan dat Zwitserland eind maart 2026 ongeveer 413.000 grenspendelaars (houders van een G-vergunning) in dienst had—een stijging van 1,9% ten opzichte van dezelfde periode in 2025. Frankrijk blijft het belangrijkste woonland (58%), gevolgd door Italië (22%) en Duitsland (16%). In de afgelopen vijf jaar is hun aantal met meer dan 70.000 toegenomen, wat de groeiende afhankelijkheid van Zwitserse bedrijven van dagelijkse pendelaars onderstreept om personeelstekorten in de gezondheidszorg, geavanceerde productie en horeca op te vangen. Genève en Basel noteerden opnieuw de grootste absolute stijgingen, maar ook binnenlandse kantons zoals Zug en Solothurn maken steeds meer gebruik van het grensoverschrijdende talent, nu thuiswerkmogelijkheden flexibeler worden. Volgens het FSB vormen pendelaars nu 6,9% van de actieve beroepsbevolking in Zwitserland; in Genève ligt dit aandeel zelfs boven de 23%. Voor mobiliteits- en salarisafdelingen wijzen deze cijfers op aanhoudende druk op huisvesting nabij de grensregio’s en op de grensoverschrijdende vervoersinfrastructuur. Werkgevers moeten rekening houden met stijgende looneisen van pendelaars, die profiteren van de sterke Zwitserse frank terwijl ze in hun thuisland met inflatie te maken hebben. De toename voedt ook het politieke debat over de financiering van infrastructuur, aangezien kantons Bern aansporen om mee te betalen aan park-and-ride faciliteiten en spoorwegverbeteringen die de congestie door dagelijkse pendelstromen verminderen. Ondertussen blijft de sociaalzekerheidsovereenkomst tussen de EU en Zwitserland, die beperkt thuiswerken over de grens toestaat, van kracht, wat hybride werkvormen eenvoudiger maakt om te regelen.
Bron: The Local Switzerland
