EU-Parlement keurt regeling voor ‘terugkeerhubs’ goed, luidt nieuw tijdperk in voor Belgische en EU-uitzettingsbeleid

In een baanbrekende stemming op 17 juni 2026 heeft het Europees Parlement de lang besproken Terugkeerverordening aangenomen – het laatste ontbrekende stuk van het EU-pact over migratie en asiel. De tekst werd met 418 stemmen voor, 218 tegen en 30 onthoudingen aangenomen, ondanks luidruchtig protest van linkse Europarlementariërs die “schande” riepen, terwijl rechtse leden juichten.

Hoewel de verordening geldt voor alle 27 lidstaten, ligt het politieke en operationele zwaartepunt in Brussel, waar zowel de Europese Commissie als het Belgische Federaal Migratiecentrum de nieuwe regels in de praktijk moeten omzetten. De wet geeft lidstaten een termijn van twee jaar om “terugkeerhubs” op te zetten – offshore faciliteiten in partnerlanden buiten de EU waar migranten die alle juridische middelen hebben uitgeput, kunnen worden ondergebracht terwijl ze wachten op uitzetting. Nationale autoriteiten krijgen ook de bevoegdheid om niet-meewerkende migranten tot twee jaar vast te houden, huiszoekingen uit te voeren en documenten in beslag te nemen om ontsnapping te voorkomen.

De Belgische staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Anneleen Van Bossuyt, verwelkomde de stemming en noemde het “een doorbraak die eindelijk de kloof tussen aankomst en effectieve terugkeer sluit.” Haar kabinet is al begonnen met het in kaart brengen van potentiële partnerlanden voor Belgische hubs, en het ministerie van Justitie werkt aan wetswijzigingen van de Belgische Vreemdelingenwet van 1980 om detentiebevoegdheden en sancties op sociale bijstand in lijn te brengen met de EU-regels.



Zakelijke reismanagers moeten vanaf 2027 rekening houden met strengere nalevingsregels. Werknemers uit derde landen die de Schengen-kortverblijfsregels overschrijden of hun verblijfsrecht verliezen na een mislukte werkvergunningvernieuwing, kunnen sneller worden uitgezet, inclusief overplaatsing naar een hub buiten de EU. Bedrijven die niet-EU-personeel sponsoren, moeten actieve medewerking aan de autoriteiten aantonen om boetes of verlies van het statuut van vertrouwde werkgever onder het Belgische single-permit systeem te voorkomen.

Mensenrechtenorganisaties zoals Caritas, Amnesty International België en Vluchtelingenwerk Vlaanderen veroordeelden de maatregel als “het exporteren van detentie” en waarschuwden voor juridische procedures bij het Europees Hof van Justitie. Belgische officials benadrukken echter dat alleenstaande minderjarigen zijn uitgesloten van overplaatsing naar hubs en dat onafhankelijke toezichthouders toegang krijgen – voorwaarden die in bilaterale overeenkomsten met gastlanden moeten worden vastgelegd.

Nu de verordening is aangenomen, richt de aandacht zich op de Raad van de EU, die naar verwachting in juli de tekst zal goedkeuren, waardoor België en zijn buurlanden tegen het einde van 2026 de eerste terugkeerhub-akkoorden kunnen sluiten.