Een tweede artikel van Travel and Tour World, gepubliceerd op 30 juni, waarschuwt dat reizen binnen Europa steeds meer verandert in een “regelgevingsmijnenveld” nu de EU, het Verenigd Koninkrijk en verschillende niet-EU-partners overlappende elektronische reisautorisatieprogramma’s invoeren. Oostenrijkse bedrijven die regelmatig consultants naar het VK sturen, moeten binnenkort voor visumvrije reizigers de Britse Electronic Travel Authorisation (ETA) aanvragen, terwijl ze ook te maken krijgen met de EU’s ETIAS en het al operationele Entry/Exit System (EES).
De botsing van deze systemen betekent dat een Amerikaanse reiziger die twee weken werkt in Wenen en Londen mogelijk het volgende nodig heeft: (1) ETIAS-voorafgoedkeuring om eind 2026 Oostenrijk binnen te komen; (2) biometrische registratie bij aankomst via EES; en (3) een aparte Britse ETA voor een zijreis naar Londen. Ondertussen hebben Letland, Duitsland en Montenegro hun eigen pre-screeningtools aangekondigd voor specifieke reizigerscategorieën, wat de complexiteit verder vergroot.
Voor managers van wereldwijde mobiliteit neemt de administratieve last sterk toe. Elk systeem hanteert andere geldigheidsduur (ETA: twee jaar; ETIAS: drie jaar), kosten (€7 voor ETIAS, £10 voor ETA) en verwerkingsnormen. Gegevens die voor de ene autorisatie worden ingevoerd, worden niet gedeeld met de andere, waardoor reizigers herhaaldelijk paspoort-, werk- en gezondheidsinformatie moeten verstrekken. Het ontbreken van de juiste toestemming kan leiden tot weigering van instappen bij luchtvaartmaatschappijen – kostbaar bij strakke reisschema’s.
Immigratieadviseurs in Wenen raden aan een centraal dashboard te ontwikkelen dat waarschuwt wanneer de ETIAS of ETA van een werknemer bijna verloopt en dat het totaal aantal Schengendagen uit het EES bijhoudt. Ook adviseren zij bedrijven om hun meldingen van gedetacheerde werknemers bij te werken, aangezien sommige EU-landen het ETIAS-referentienummer op A1- of LIMOSA-aanmeldingen vereisen. Training van reizigers over het verschil tussen visa, ETIAS, EES en nationale systemen is nu essentieel om verstoringen van reizen te voorkomen.
EU-functionarissen verdedigen de toename van digitale vergunningen met het argument dat ze de veiligheid versterken en uiteindelijk via datadeling tot één systeem moeten samensmelten. Tot die tijd moeten Oostenrijkse bedrijven een steeds complexer autorisatiematrix in kaart brengen – waardoor wat ooit informeel zakelijk reizen was, verandert in een zorgvuldig geregisseerde nalevingsprocedure.
De botsing van deze systemen betekent dat een Amerikaanse reiziger die twee weken werkt in Wenen en Londen mogelijk het volgende nodig heeft: (1) ETIAS-voorafgoedkeuring om eind 2026 Oostenrijk binnen te komen; (2) biometrische registratie bij aankomst via EES; en (3) een aparte Britse ETA voor een zijreis naar Londen. Ondertussen hebben Letland, Duitsland en Montenegro hun eigen pre-screeningtools aangekondigd voor specifieke reizigerscategorieën, wat de complexiteit verder vergroot.
Voor managers van wereldwijde mobiliteit neemt de administratieve last sterk toe. Elk systeem hanteert andere geldigheidsduur (ETA: twee jaar; ETIAS: drie jaar), kosten (€7 voor ETIAS, £10 voor ETA) en verwerkingsnormen. Gegevens die voor de ene autorisatie worden ingevoerd, worden niet gedeeld met de andere, waardoor reizigers herhaaldelijk paspoort-, werk- en gezondheidsinformatie moeten verstrekken. Het ontbreken van de juiste toestemming kan leiden tot weigering van instappen bij luchtvaartmaatschappijen – kostbaar bij strakke reisschema’s.
Immigratieadviseurs in Wenen raden aan een centraal dashboard te ontwikkelen dat waarschuwt wanneer de ETIAS of ETA van een werknemer bijna verloopt en dat het totaal aantal Schengendagen uit het EES bijhoudt. Ook adviseren zij bedrijven om hun meldingen van gedetacheerde werknemers bij te werken, aangezien sommige EU-landen het ETIAS-referentienummer op A1- of LIMOSA-aanmeldingen vereisen. Training van reizigers over het verschil tussen visa, ETIAS, EES en nationale systemen is nu essentieel om verstoringen van reizen te voorkomen.
EU-functionarissen verdedigen de toename van digitale vergunningen met het argument dat ze de veiligheid versterken en uiteindelijk via datadeling tot één systeem moeten samensmelten. Tot die tijd moeten Oostenrijkse bedrijven een steeds complexer autorisatiematrix in kaart brengen – waardoor wat ooit informeel zakelijk reizen was, verandert in een zorgvuldig geregisseerde nalevingsprocedure.
Bron: Travel and Tour World
