Aanvragers voor het permanente verblijfsrecht in Hongkong staan voor wachttijden van tien jaar nu de regeling bijna wordt gesloten

Met het speciale immigratieprogramma voor inwoners van Hongkong dat op 31 augustus 2026 sluit, blijkt uit nieuwe gegevens van OMNI News dat meer dan 33.000 van de 46.000 aanvragen sinds 2021 nog steeds in behandeling zijn—waardoor de verwachte verwerkingstijd voor recente aanvragen oploopt tot meer dan tien jaar. De zogenaamde “reddingsboei”-routes werden opgezet nadat Peking een ingrijpende nationale veiligheidswet op het gebied had ingevoerd. Ze boden Hongkongers die al in Canada waren een mogelijkheid om via recente studie of Canadese werkervaring permanent verblijf te verkrijgen. In het eerste jaar werden de meeste dossiers binnen 12 maanden afgerond, maar de integratie in de bredere Humanitaire & Mededogen-categorie in 2024 leidde tot een flinke verslechtering van de dienstverlening, doordat middelen werden verschoven naar verplichtingen rond Oekraïne en Soedan.

Voor werkgevers is de achterstand meer dan een administratieve hinderpaal. Veel professionals uit Hongkong hebben werkvergunningen die aan een specifieke werkgever zijn gebonden en die verlopen lang voordat de permanente verblijfsvergunning is goedgekeurd, wat extra kosten voor verlengingen met zich meebrengt en in sommige gevallen ertoe leidt dat talent moet terugvallen op een bezoekersstatus. Arbeidsmarktdeskundigen waarschuwen voor een mogelijke talentenuittocht naar het Verenigd Koninkrijk, waar het BNO-visum een duidelijker route naar vestiging biedt. Oppositiepartijen dringen er bij IRCC op aan om in het Immigratieniveausplan van 2027 aparte quota vrij te maken of om “principiële goedkeuringsbrieven” uit te geven, waarmee gekwalificeerde aanvragers toegang krijgen tot binnenlandse collegegelden en professionele vergunningen. Tot nu toe heeft het ministerie alleen tijdelijke maatregelen aangeboden, zoals open werkvergunningen, die volgens critici weinig zekerheid bieden. Mobiliteitsmanagers met Hongkongse medewerkers doen er goed aan om meerjarige verlengingsplannen voor vergunningen te maken en juridische kosten in te calculeren. Ook kunnen ze provinciale nominatieprogramma’s overwegen als alternatieve route naar permanent verblijf, hoewel ook daar de quota steeds strenger worden.