Het Department of Homeland Security heeft een definitieve regel gepubliceerd die de omstreden “public charge”-grond voor weigering van toelating herstelt en uitbreidt. Volgens deze regeling, die op 18 september 2026 ingaat, kunnen consulair medewerkers en USCIS-officieren een aanvraag voor een groene kaart afwijzen als zij vermoeden dat een aanvrager, of zelfs leden van diens huishouden, gebruik hebben gemaakt van of waarschijnlijk gebruik zullen maken van een breed scala aan inkomensafhankelijke voorzieningen, van Medicaid tot Head Start of de Child Tax Credit. De regel vervangt de beperktere standaard uit 2022 onder Biden, die zich vooral richtte op contante bijstandsuitkeringen. DHS stelt dat het beleid “de eis van zelfredzaamheid bevestigt” en publieke middelen beschermt. Immigratievoorvechters waarschuwen echter dat dit feitelijk neerkomt op een vermogentest en een afschrikkend effect zal hebben op ongeveer een miljoen gezinnen met een gemengde verblijfsstatus, die uit angst voor hun toekomstig verblijfsrecht mogelijk afzien van voorzieningen. De eigen impactanalyse van DHS voorspelt dat tot 950.000 mensen zich kunnen uitschrijven voor programma’s zoals CHIP en SNAP. Voor werkgevers brengt de regel nieuwe risico’s met zich mee bij het sponsoren van buitenlandse werknemers voor een verblijfsvergunning. HR-afdelingen zullen gedetailleerdere gegevens moeten verzamelen over het gezinsinkomen, vermogen en gebruik van voorzieningen van werknemers – een gevoelig proces dat privacyzorgen oproept. Advocaten verwachten langere afhandelingsduur doordat officieren de “totaliteit van omstandigheden” toets toepassen op een breder scala aan voorzieningen. Er worden meer verzoeken om bewijs verwacht, gericht op financiële achtergronden. Overheidsinstanties op staats- en lokaal niveau zijn al druk bezig hun voorlichtingsmateriaal aan te passen. De National WIC Association waarschuwt dat zwangere vrouwen met een laag inkomen mogelijk afzien van prenatale voedingsondersteuning, wat op lange termijn hogere kosten voor de volksgezondheid kan veroorzaken die de kortetermijnbesparingen ruimschoots overtreffen. Diverse immigrantenrechtenorganisaties hebben aangekondigd te zullen procederen, stellende dat DHS bewijs van schadelijke effecten negeerde en haar wettelijke bevoegdheden overschreed. Eerdere rechtszaken in 2019 en 2020 leidden tot landelijke voorlopige voorzieningen; een nieuwe juridische strijd lijkt onvermijdelijk. Multinationals doen er goed aan: (1) lopende groene-kaartzaken te controleren op mogelijke risico’s; (2) werknemers te informeren over de beperkte omstandigheden waarin het gebruik van voorzieningen door gezinsleden meegewogen kan worden; en (3) extra budget te reserveren voor juridische kosten om financiële zelfredzaamheid te documenteren. Houd rekening met beleidswisselingen – elke voorlopige voorziening kan de regel op korte termijn weer opschorten of herstellen.
Bron: CNN
