Voor het eerst in de 30-jarige geschiedenis van de Alien Terrorist Removal Court (ATRC) heeft het Amerikaanse ministerie van Justitie het geheime tribunaal gevraagd om de uitzetting te gelasten van een niet-ingezetene die wordt verdacht van terroristische activiteiten. Vorige week werd een eenzijdig verzoek ingediend, dat werd erkend door de hoofdrechter van de rechtbank, een van de vijf rechters die door Chief Justice John Roberts zijn benoemd. Hoewel de identiteit en nationaliteit van de betrokkene geheim zijn gehouden, bevestigt de indiening dat er al een besloten zitting heeft plaatsgevonden en dat aanklagers aanstaande woensdag aanvullend bewijs moeten overleggen.
Het Congres richtte de ATRC in 1996 op zodat de overheid geclassificeerde inlichtingen achter gesloten deuren kon presenteren en toch een gerechtelijk bevel tot uitzetting kon verkrijgen. Omdat de rechtbank drie decennia lang inactief was, vertrouwden immigratieautoriteiten in plaats daarvan op reguliere immigratierechters of strafrechtelijke vervolgingen – zelfs bij spraakmakende terrorismezaken zoals de “Blind Sheikh” in 1993 of de aanslag op de Boston Marathon in 2013. De heropleving van het tribunaal wijst op de bereidheid van de Trump-regering om elk wettelijk middel te benutten om uitzettingen die als een nationale veiligheidsdreiging worden gezien, te versnellen.
![Ministerie van Justitie roept voor het eerst Alien Terrorist Removal Court in voor uitzettingszaak]()
In tegenstelling tot gewone immigratierechters kan de ATRC geclassificeerd bewijs ex parte en in camera ontvangen en anonieme getuigenverklaringen toestaan. Groepen voor burgerrechten betogen al lang dat deze procedure de waarborgen van een eerlijk proces schendt, omdat de verdediging een veiligheidsmachtiging moet verkrijgen om sommige bewijzen te mogen inzien – of er zelfs helemaal van kan worden uitgesloten. De regels van de rechtbank verbieden ook beroep buiten de federale circuitrechtbanken, wat een snelle fysieke uitzetting kan bespoedigen zodra een bevel is uitgevaardigd.
Voor multinationals kan een bredere inzet van de ATRC het compliance-landschap ingrijpend veranderen. Niet-ingezeten werknemers die om veiligheidsredenen worden onderzocht, kunnen terechtkomen in een weinig bekend gerechtelijk forum met beperkte transparantie, wat het voor werkgevers lastiger maakt om juridische risico’s te monitoren en hun gesponsorde werknemers te ondersteunen. Managers van wereldwijde mobiliteit doen er goed aan interne escalatieprotocollen te herzien en ervoor te zorgen dat onderzoeken met een veiligheidscomponent vroegtijdig worden gemeld, zodat advocaten zich kunnen voorbereiden op mogelijke ATRC-procedures.
In de praktijk zal deze zaak testen hoe snel Homeland Security een uitzettingsbevel kan uitvoeren dat gebaseerd is op geclassificeerd bewijs – een uitkomst die de overheid kan aanmoedigen om complexere nationale veiligheidszaken naar de ATRC te verwijzen in plaats van naar traditionele immigratierechters. Waarnemers verwachten dat er civielrechtelijke procedures zullen volgen die de grondwettelijkheid van de rechtbank aanvechten, mocht de eerste uitspraak leiden tot uitzetting op basis van geheim bewijs.
Het Congres richtte de ATRC in 1996 op zodat de overheid geclassificeerde inlichtingen achter gesloten deuren kon presenteren en toch een gerechtelijk bevel tot uitzetting kon verkrijgen. Omdat de rechtbank drie decennia lang inactief was, vertrouwden immigratieautoriteiten in plaats daarvan op reguliere immigratierechters of strafrechtelijke vervolgingen – zelfs bij spraakmakende terrorismezaken zoals de “Blind Sheikh” in 1993 of de aanslag op de Boston Marathon in 2013. De heropleving van het tribunaal wijst op de bereidheid van de Trump-regering om elk wettelijk middel te benutten om uitzettingen die als een nationale veiligheidsdreiging worden gezien, te versnellen.
In tegenstelling tot gewone immigratierechters kan de ATRC geclassificeerd bewijs ex parte en in camera ontvangen en anonieme getuigenverklaringen toestaan. Groepen voor burgerrechten betogen al lang dat deze procedure de waarborgen van een eerlijk proces schendt, omdat de verdediging een veiligheidsmachtiging moet verkrijgen om sommige bewijzen te mogen inzien – of er zelfs helemaal van kan worden uitgesloten. De regels van de rechtbank verbieden ook beroep buiten de federale circuitrechtbanken, wat een snelle fysieke uitzetting kan bespoedigen zodra een bevel is uitgevaardigd.
Voor multinationals kan een bredere inzet van de ATRC het compliance-landschap ingrijpend veranderen. Niet-ingezeten werknemers die om veiligheidsredenen worden onderzocht, kunnen terechtkomen in een weinig bekend gerechtelijk forum met beperkte transparantie, wat het voor werkgevers lastiger maakt om juridische risico’s te monitoren en hun gesponsorde werknemers te ondersteunen. Managers van wereldwijde mobiliteit doen er goed aan interne escalatieprotocollen te herzien en ervoor te zorgen dat onderzoeken met een veiligheidscomponent vroegtijdig worden gemeld, zodat advocaten zich kunnen voorbereiden op mogelijke ATRC-procedures.
In de praktijk zal deze zaak testen hoe snel Homeland Security een uitzettingsbevel kan uitvoeren dat gebaseerd is op geclassificeerd bewijs – een uitkomst die de overheid kan aanmoedigen om complexere nationale veiligheidszaken naar de ATRC te verwijzen in plaats van naar traditionele immigratierechters. Waarnemers verwachten dat er civielrechtelijke procedures zullen volgen die de grondwettelijkheid van de rechtbank aanvechten, mocht de eerste uitspraak leiden tot uitzetting op basis van geheim bewijs.
Bron: Associated Press
