In een instructie van 28 juli riep president Xi Jinping de Chinese diaspora van 60 miljoen mensen – samen met 40 miljoen terugkeerders en hun families die nu op het vasteland wonen – op om hun krachten te bundelen voor de bouw van een “modern, sterk socialistisch land.” De boodschap, verspreid door Xinhua en herhaald op officiële kanalen, positioneert de overzeese Chinezen als een strategische troef in Beijing’s streven naar hoogwaardige ontwikkeling en technologische zelfredzaamheid.
Xi benadrukt drie prioritaire gebieden waar de diaspora een bijdrage kan leveren: het aantrekken van investeringen in geavanceerde productie, het bevorderen van wetenschappelijke uitwisseling in twee richtingen, en het fungeren als “bruggen van mensen-naar-mensen connecties” die het imago van China in het buitenland versterken. Hoewel vergelijkbare oproepen al in eerdere Vijfjarenplannen zijn gedaan, is de richtlijn voor 2026 de eerste die de rol van overzeese Chinezen direct koppelt aan de dubbele doelen van nationale hereniging en ‘modernisering in Chinese stijl’.
![Xi Jinping roept 60 miljoen Chinezen in het buitenland op om de nationale heropleving te steunen]()
Voor global mobility managers is dit politieke signaal van belang. Provincies met grote gemeenschappen van terugkeerders – met name Guangdong, Zhejiang en Fujian – zullen naar verwachting deze herfst nieuwe stimuleringsmaatregelen introduceren, variërend van versnelde verblijfsvergunningen (de zogenaamde “Qiao-kaart”) tot cofinanciering voor start-ups opgericht door overzeese Chinese professionals. Shanghai heeft al aangegeven dat terugkerende ondernemers in strategische sectoren voorrang krijgen bij de aanvraag van verblijfsvergunningen voor innovatie en ondernemerschap (zie apart bericht hieronder).
Bedrijven die etnisch Chinese talent in het buitenland in dienst hebben, moeten alert zijn op initiatieven van regionale Chinese autoriteiten en industrieparken. Ambtenaren zullen waarschijnlijk kandidaten met een STEM- of managementachtergrond benaderen, met aanbiedingen zoals gesubsidieerde huisvesting en belastingvoordelen. Sommige lokale overheden hebben zelfs gesuggereerd dat ze meervoudige ‘familieherenigingsvisa’ zullen uitgeven om grensoverschrijdend woon-werkverkeer voor senior executives die in het buitenland blijven wonen, te vergemakkelijken.
Vanuit compliance-oogpunt moeten bedrijven die terugkeerders verplaatsen nog steeds de standaard werkvergunningen regelen, maar de verwerkingstijd kan met tot wel 50% worden verkort wanneer provinciale “Overzeese Chinese Zaken”-loketten de dossiers behandelen. Mobility-teams dienen ook medewerkers te informeren over China’s wereldwijde belastingregime: personen die zich 183 dagen of langer per kalenderjaar in China bevinden, zijn belastingplichtig voor de Chinese inkomstenbelasting over hun wereldwijde inkomen, tenzij zij in aanmerking komen voor specifieke verdragsvrijstellingen.
Xi benadrukt drie prioritaire gebieden waar de diaspora een bijdrage kan leveren: het aantrekken van investeringen in geavanceerde productie, het bevorderen van wetenschappelijke uitwisseling in twee richtingen, en het fungeren als “bruggen van mensen-naar-mensen connecties” die het imago van China in het buitenland versterken. Hoewel vergelijkbare oproepen al in eerdere Vijfjarenplannen zijn gedaan, is de richtlijn voor 2026 de eerste die de rol van overzeese Chinezen direct koppelt aan de dubbele doelen van nationale hereniging en ‘modernisering in Chinese stijl’.
Voor global mobility managers is dit politieke signaal van belang. Provincies met grote gemeenschappen van terugkeerders – met name Guangdong, Zhejiang en Fujian – zullen naar verwachting deze herfst nieuwe stimuleringsmaatregelen introduceren, variërend van versnelde verblijfsvergunningen (de zogenaamde “Qiao-kaart”) tot cofinanciering voor start-ups opgericht door overzeese Chinese professionals. Shanghai heeft al aangegeven dat terugkerende ondernemers in strategische sectoren voorrang krijgen bij de aanvraag van verblijfsvergunningen voor innovatie en ondernemerschap (zie apart bericht hieronder).
Bedrijven die etnisch Chinese talent in het buitenland in dienst hebben, moeten alert zijn op initiatieven van regionale Chinese autoriteiten en industrieparken. Ambtenaren zullen waarschijnlijk kandidaten met een STEM- of managementachtergrond benaderen, met aanbiedingen zoals gesubsidieerde huisvesting en belastingvoordelen. Sommige lokale overheden hebben zelfs gesuggereerd dat ze meervoudige ‘familieherenigingsvisa’ zullen uitgeven om grensoverschrijdend woon-werkverkeer voor senior executives die in het buitenland blijven wonen, te vergemakkelijken.
Vanuit compliance-oogpunt moeten bedrijven die terugkeerders verplaatsen nog steeds de standaard werkvergunningen regelen, maar de verwerkingstijd kan met tot wel 50% worden verkort wanneer provinciale “Overzeese Chinese Zaken”-loketten de dossiers behandelen. Mobility-teams dienen ook medewerkers te informeren over China’s wereldwijde belastingregime: personen die zich 183 dagen of langer per kalenderjaar in China bevinden, zijn belastingplichtig voor de Chinese inkomstenbelasting over hun wereldwijde inkomen, tenzij zij in aanmerking komen voor specifieke verdragsvrijstellingen.
