Premier van Zuid-Australië waarschuwt dat migratiebeperkingen de economie kunnen ‘ondermijnen’

In een scherpe toespraak bij het Sydney Institute brak de premier van Zuid-Australië, Peter Malinauskas, met de partijdiscipline en waarschuwde hij zijn federale collega’s voor een escalerende politieke wedloop om het aantal migranten drastisch te verminderen. Op 21 september stelde de Labor-premier dat ingrijpende, op koppen gerichte bezuinigingen zouden neerkomen op “nationale economische zelfbeschadiging”, omdat Australië dan de arbeidskrachten mist die nodig zijn om woningen te bouwen, te zorgen voor een vergrijzende bevolking en miljardenprojecten zoals AUKUS en energie-initiatieven te realiseren.

Malinauskas’ tussenkomst volgt kort nadat minister van Binnenlandse Zaken Tony Burke maatregelen aankondigde om de netto-overzeese migratie (NOM) terug te brengen tot 245.000 dit jaar en 225.000 in 2028, waaronder strengere regels voor internationale studenten en werkvakantiegangers. De federale oppositie en kleinere partijen pleiten voor nog scherpere verlagingen, waarbij ze de migratieplafonds koppelen aan het aantal nieuw te bouwen woningen per jaar.



De premier stelde daartegenover dat gekwalificeerde migranten direct een fiscaal voordeel opleveren—volgens ramingen van het ministerie van Financiën draagt de gemiddelde gekwalificeerde migrant netto zo’n 198.000 Australische dollar bij gedurende zijn of haar leven—en essentieel zijn voor het verhogen van productiviteit en innovatie. Hij waarschuwde dat het woningtekort niet alleen kan worden opgelost door de vraag te beperken, omdat juist de vakmensen die nodig zijn om extra woningen te bouwen via het migratieprogramma binnenkomen.

Voor werkgevers, vooral in defensie, geavanceerde productie en de gezondheidszorg, vormt deze toespraak een oproep om zich publiekelijk uit te spreken in het migratiedebat. Mobiliteitsteams zullen wellicht sterkere economische onderbouwingen moeten voorbereiden voor sponsoring, nu de druk van beide politieke kanten om het aantal te verminderen toeneemt. De opmerkingen van de premier suggereren ook dat staten Canberra kunnen aansporen om de staatsgenomineerde visumquota voor prioriteitsprojecten te behouden of zelfs uit te breiden.

Hoewel er na de toespraak geen directe beleidswijzigingen volgden, heeft Malinauskas een krachtig economisch narratief ingebracht in het nationale debat—een verhaal dat professionals in wereldwijde mobiliteit kunnen gebruiken om personeelsprognoses en tekorten aan talent aan raden en beleidsmakers uit te leggen.