Een onderzoeksartikel gepubliceerd door The Atlantic op 21 september beschrijft het groeiende aantal Haïtiaanse asielzoekers dat de zwaar bewaakte grens tussen de VS en Mexico omzeilt en in plaats daarvan via afgelegen plekken in Noord-New York en Vermont vanuit Canada de Verenigde Staten binnenkomt. Canadese autoriteiten bevestigden recent 13 onderscheppingen nabij Roxham Road, Quebec, waarbij migranten volgens bilaterale safe-third-country afspraken werden overgedragen aan de Amerikaanse grenswacht. Voorstanders zeggen dat de achterstand in de Canadese asielprocedure en de waargenomen veiligheid van Canadese opvanglocaties Haïtianen naar het noorden trekt voordat ze proberen de VS binnen te komen. De Royal Canadian Mounted Police (RCMP) meldt een stijging van 71 procent in onregelmatige zuidelijke grensovergangen dit jaar, wat Conservatieve parlementsleden oproept tot een “noordelijke grensstrategie.” In Washington gebruiken verschillende Republikeinse gouverneurs deze trend om opnieuw te pleiten voor een fysieke barrière langs delen van de 8.850 kilometer lange grens. Voor wereldwijde mobiliteitsprogramma’s maakt deze verschuiving personeelsplanningsmodellen complexer, die ervan uitgingen dat migratie uit het Caribisch gebied vooral via Texas en Arizona zou verlopen. Noordelijke industriële centra van Buffalo tot Burlington kunnen te maken krijgen met het afstaan van lokale opvangcapaciteit aan migrantenfamilies, wat de beschikbaarheid van tijdelijke huisvesting voor verplaatste medewerkers beïnvloedt. Bedrijven die Haïtiaanse werknemers onder TPS in dienst hebben, dienen mogelijke beleidsverlengingen in de gaten te houden nu het Department of Homeland Security de demografische impact onderzoekt. Ook grensoverschrijdende transportbedrijven maken zich zorgen over strengere secundaire controles op de I-87 en I-89 routes, wat just-in-time leveringen binnen de Quebec-New England toeleveringsketens kan vertragen. Mobiliteitsmanagers doen er goed aan alternatieve lucht- of zee-ingangspunten voor cruciaal projectpersoneel in kaart te brengen en hun beleid voor bedrijfssponsoring te herzien, aangezien lokale NGO’s om steun vragen.
Bron: The Atlantic
