Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft vandaag (9 oktober 2026) een ingrijpende hervorming doorgevoerd die het leven van duizenden migrantenarbeiders in misbruikte banen zal veranderen. Erkende slachtoffers van moderne slavernij met een Skilled Worker-visum zijn voortaan niet langer gebonden aan de werkgever die hen oorspronkelijk naar Groot-Brittannië heeft gebracht. Vanaf het moment dat het ministerie officieel de status van slachtoffer bevestigt, mogen zij overstappen naar **elke** legale werkgever voor de resterende duur van hun visum.
Tot nu toe stonden werknemers die een uitbuitende werkgever ontvluchtten voor een onmogelijke keuze: hun verblijfsstatus verliezen (en daarmee het recht om te werken en te huren) of bij de misbruiker blijven. Activisten betogen al lange tijd dat deze afhankelijkheid een magneet was voor malafide zorginstellingen, onderaannemers in de bouw en andere slechte actoren die illegale “borgsommen” vroegen, lonen achterhielden of met uitzetting dreigden.
Interne cijfers van het ministerie tonen aan dat het aantal intrekkingen van vergunningen voor niet-nalevende werkgevers in het jaar tot juni 2026 met 140% is gestegen, wat de omvang van het probleem onderstreept. Deze nieuwe vrijheid gaat hand in hand met bredere plannen in het aankomende Immigratiewitboek om overstappen binnen routes voor alle gesponsorde werknemers te versnellen en het intrekken van vergunningen te vergemakkelijken.
![VK versterkt bescherming van slachtoffers van moderne slavernij door houders van Skilled Worker-visum toe te staan van werkgever te wisselen]()
In de praktijk moeten HR-teams bij nalevende bedrijven zich voorbereiden op een toename van overstapverzoeken, vooral uit de sectoren sociale zorg en horeca, waar uitbuiting het meest voorkomt. Werkgevers die een slachtoffer van moderne slavernij willen aannemen, moeten nog steeds een sponsorschapscertificaat uitgeven en voldoen aan de algemene Skilled Worker-criteria, maar de wervingsprocessen zullen aanzienlijk korter worden omdat kandidaten al in het VK zijn en direct inzetbaar zijn.
Voor multinationals vermindert deze regelwijziging het reputatierisico. Bedrijven die onbedoeld arbeidsbemiddelaars met een slechte reputatie inschakelden, konden eerder medeplichtig zijn aan gedwongen arbeid. Voortaan kunnen klokkenluiders vertrekken zonder hun bestaan te riskeren, waardoor misstanden makkelijker aan het licht komen. Organisaties worden aangeraden hun due-diligence bij leveranciers te herzien en ervoor te zorgen dat klachtenkanalen voor migrantenmedewerkers goed zichtbaar zijn.
Anti-slavernijorganisaties verwelkomden de aankondiging. Eleanor Lyons, de Onafhankelijke Anti-Slavernijcommissaris, noemde het “een cruciale stap naar financiële onafhankelijkheid voor overlevenden.” Het Leger des Heils voegde toe dat stabiele werkgelegenheid het beste middel is tegen heruitbuiting.
Hoewel deze hervorming niet van de ene op de andere dag arbeidsuitbuiting zal beëindigen, haalt zij een van de structurele machtsmiddelen weg die mensen zwijgen deden – en geeft zij een duidelijk signaal af dat de Britse overheid strenger optreedt tegen werkgevers die zich misdragen binnen het gesponsorde werknemerssysteem.
Tot nu toe stonden werknemers die een uitbuitende werkgever ontvluchtten voor een onmogelijke keuze: hun verblijfsstatus verliezen (en daarmee het recht om te werken en te huren) of bij de misbruiker blijven. Activisten betogen al lange tijd dat deze afhankelijkheid een magneet was voor malafide zorginstellingen, onderaannemers in de bouw en andere slechte actoren die illegale “borgsommen” vroegen, lonen achterhielden of met uitzetting dreigden.
Interne cijfers van het ministerie tonen aan dat het aantal intrekkingen van vergunningen voor niet-nalevende werkgevers in het jaar tot juni 2026 met 140% is gestegen, wat de omvang van het probleem onderstreept. Deze nieuwe vrijheid gaat hand in hand met bredere plannen in het aankomende Immigratiewitboek om overstappen binnen routes voor alle gesponsorde werknemers te versnellen en het intrekken van vergunningen te vergemakkelijken.
In de praktijk moeten HR-teams bij nalevende bedrijven zich voorbereiden op een toename van overstapverzoeken, vooral uit de sectoren sociale zorg en horeca, waar uitbuiting het meest voorkomt. Werkgevers die een slachtoffer van moderne slavernij willen aannemen, moeten nog steeds een sponsorschapscertificaat uitgeven en voldoen aan de algemene Skilled Worker-criteria, maar de wervingsprocessen zullen aanzienlijk korter worden omdat kandidaten al in het VK zijn en direct inzetbaar zijn.
Voor multinationals vermindert deze regelwijziging het reputatierisico. Bedrijven die onbedoeld arbeidsbemiddelaars met een slechte reputatie inschakelden, konden eerder medeplichtig zijn aan gedwongen arbeid. Voortaan kunnen klokkenluiders vertrekken zonder hun bestaan te riskeren, waardoor misstanden makkelijker aan het licht komen. Organisaties worden aangeraden hun due-diligence bij leveranciers te herzien en ervoor te zorgen dat klachtenkanalen voor migrantenmedewerkers goed zichtbaar zijn.
Anti-slavernijorganisaties verwelkomden de aankondiging. Eleanor Lyons, de Onafhankelijke Anti-Slavernijcommissaris, noemde het “een cruciale stap naar financiële onafhankelijkheid voor overlevenden.” Het Leger des Heils voegde toe dat stabiele werkgelegenheid het beste middel is tegen heruitbuiting.
Hoewel deze hervorming niet van de ene op de andere dag arbeidsuitbuiting zal beëindigen, haalt zij een van de structurele machtsmiddelen weg die mensen zwijgen deden – en geeft zij een duidelijk signaal af dat de Britse overheid strenger optreedt tegen werkgevers die zich misdragen binnen het gesponsorde werknemerssysteem.
Bron: Home Office (GOV.UK)
