BusinessDubai, een toonaangevend bedrijf in zakelijke diensten, heeft op 13 oktober 2026 een uitgebreide gids van 12.000 woorden gepubliceerd waarin de vier juridische mogelijkheden worden uitgelegd waarmee een bedrijf in een vrije zone van de VAE talent kan inzetten dat nooit fysiek in de Emiraten aanwezig is geweest. De gids baseert zich op het Federale Besluit-Wet 33/2021, de Uitvoeringsvoorschriften van 2022 en de Arbeidsvoorschriften van ADGM uit 2024, en bevestigt dat de verplichtingen rondom werkvergunningen alleen gelden voor werk dat daadwerkelijk _in_ de VAE wordt verricht, en niet afhankelijk zijn van de locatie van de loonadministratie.
![Nieuwe branchegids legt uit hoe bedrijven in vrije zones van de VAE legaal personeel kunnen aannemen dat in het buitenland blijft werken]()
Hierdoor kan een programmeur of salesmanager die permanent vanuit Londen werkt, worden aangenomen als onafhankelijke opdrachtnemer, als directe buitenlandse werknemer, via een Employer of Record (EOR) of door te verhuizen naar de VAE met een standaardvisum. Een vergelijkende tabel in het artikel zet de visumvereisten, loonadministratie, belastingrisico’s en kosten overzichtelijk naast elkaar. Opvallend is dat de EOR-optie – populair bij snelgroeiende bedrijven – een geadverteerde prijs heeft van 599 dollar per werknemer per maand, terwijl verhuizing met een VAE-visum nog steeds quota vereist en voorafgaande overheidskosten van ongeveer AED 8.500 voor het eerste visum in veel vrije zones met zich meebrengt.
Het artikel waarschuwt ook voor risico’s rondom vaste vestiging en verkeerde classificatie, waarbij wordt benadrukt dat het werken met opdrachtnemers belasting- of sociale zekerheidsverplichtingen in het thuisland van de werknemer kan veroorzaken. De unieke uitzondering van ADGM voor remote werknemers wordt uitgelicht als een schriftelijke juridische basis om buitenlandse werknemers buiten de visumregelingen van de VAE te houden. Hoewel het geen officieel beleidsdocument is, is het stuk van groot belang voor mobiliteitsprofessionals omdat het verspreide regelgeving vertaalt naar een praktisch beslissingsmodel, waarmee HR-teams het juiste samenwerkingsmodel en visumstrategie per functie kunnen kiezen.
Hierdoor kan een programmeur of salesmanager die permanent vanuit Londen werkt, worden aangenomen als onafhankelijke opdrachtnemer, als directe buitenlandse werknemer, via een Employer of Record (EOR) of door te verhuizen naar de VAE met een standaardvisum. Een vergelijkende tabel in het artikel zet de visumvereisten, loonadministratie, belastingrisico’s en kosten overzichtelijk naast elkaar. Opvallend is dat de EOR-optie – populair bij snelgroeiende bedrijven – een geadverteerde prijs heeft van 599 dollar per werknemer per maand, terwijl verhuizing met een VAE-visum nog steeds quota vereist en voorafgaande overheidskosten van ongeveer AED 8.500 voor het eerste visum in veel vrije zones met zich meebrengt.
Het artikel waarschuwt ook voor risico’s rondom vaste vestiging en verkeerde classificatie, waarbij wordt benadrukt dat het werken met opdrachtnemers belasting- of sociale zekerheidsverplichtingen in het thuisland van de werknemer kan veroorzaken. De unieke uitzondering van ADGM voor remote werknemers wordt uitgelicht als een schriftelijke juridische basis om buitenlandse werknemers buiten de visumregelingen van de VAE te houden. Hoewel het geen officieel beleidsdocument is, is het stuk van groot belang voor mobiliteitsprofessionals omdat het verspreide regelgeving vertaalt naar een praktisch beslissingsmodel, waarmee HR-teams het juiste samenwerkingsmodel en visumstrategie per functie kunnen kiezen.
Bron: BusinessDubai
