Plany wprowadzenia jednolitej wizy turystycznej Rady Współpracy Zatoki (GCC) – często określanej jako bliskowschodnia wersja europejskiego Schengen – zostały ponownie opóźnione. Urzędnicy potwierdzili, że system ruszy dopiero w 2026 roku, a nie w tym roku, jak pierwotnie planowano. Według szefów turystyki z regionu, państwa członkowskie – Bahrajn, Kuwejt, Oman, Katar, Arabia Saudyjska i ZEA – wciąż muszą rozwiązać kluczowe problemy techniczne i związane z bezpieczeństwem danych, zanim uda się połączyć systemy imigracyjne, ujednolicić listy obserwacyjne i znormalizować opłaty w sześciu jurysdykcjach.
Tzw. wiza GCC Grand Tours ma umożliwić turystom wjazd do dowolnego kraju Zatoki i swobodne przemieszczanie się między wszystkimi sześcioma państwami przez okres do 30 dni, co znacznie uprości planowanie podróży dla turystów, uczestników konferencji MICE oraz biznesmenów. Departament Gospodarki i Turystyki Dubaju szacuje, że program może wydłużyć średni czas pobytu o trzy dni i wygenerować dodatkowe 50 miliardów dolarów amerykańskich wydatków turystów transgranicznych w ciągu pierwszych pięciu lat działania. Firmy turystyczne liczyły na etapowe wdrożenie pod koniec 2025 roku, jednak urzędnicy przyznają, że wspólna architektura IT, standardy biometryczne i formuły podziału przychodów zajmują więcej czasu niż przewidywano.
![Wprowadzenie turystycznej wizy „w stylu Schengen” w krajach GCC przesunięte na 2026 rok, ponieważ ZEA i sąsiedzi potrzebują więcej czasu na integrację systemów bezpieczeństwa]()
Dla menedżerów ds. mobilności to opóźnienie ma dwie strony. Z jednej strony firmy muszą nadal korzystać z wielu portali e-wizowych, przesyłać dokumenty ubezpieczenia zdrowotnego i organizować ponowne wjazdy dla pracowników, którzy muszą szybko przekraczać granice. Z drugiej strony dodatkowy czas pozwala liniom lotniczym, touroperatorom i działom HR zaktualizować systemy rezerwacji, protokoły opieki nad pracownikami oraz polityki podróży przed przejściem na nowy system. Eksperci radzą firmom często podróżującym w obrębie Zatoki – zwłaszcza zespołom projektowym z branży budowlanej, naftowej i konsultingowej – aby utrzymały obecne wizy wielokrotnego wjazdu przynajmniej do drugiego kwartału 2026 roku.
Interesariusze z ZEA pozostają generalnie pozytywnie nastawieni. Dyrektor generalny Dubai Airports, Paul Griffiths, poinformował, że emiraty już modernizują system Advance Passenger Information (API), aby jedna wiza z kodem QR mogła być skanowana zarówno na bramkach imigracyjnych, jak i przy odprawie lotniskowej. Federalny Urząd ds. Tożsamości, Obywatelstwa, Cel i Bezpieczeństwa Portów ZEA (ICP) testuje również wymianę list obserwacyjnych opartą na technologii blockchain, która może stać się fundamentem regionalnej warstwy bezpieczeństwa.
Choć opóźnienie jest frustrujące dla organizacji turystycznych – Arabia Saudyjska planuje przyjąć 150 milionów turystów do 2030 roku – analitycy uważają, że ostrożne podejście jest rozsądne. „Lekcja z początków Schengen jest jasna: jedno słabe ogniwo może zagrozić całej strefie” – zauważa firma zajmująca się bezpieczeństwem podróży International SOS. „Dopilnowanie prawidłowego udostępniania danych, rozwiązywania sporów i mechanizmów rozliczeń finansowych jest warte dodatkowych sześciu do dziewięciu miesięcy pracy.”
Tzw. wiza GCC Grand Tours ma umożliwić turystom wjazd do dowolnego kraju Zatoki i swobodne przemieszczanie się między wszystkimi sześcioma państwami przez okres do 30 dni, co znacznie uprości planowanie podróży dla turystów, uczestników konferencji MICE oraz biznesmenów. Departament Gospodarki i Turystyki Dubaju szacuje, że program może wydłużyć średni czas pobytu o trzy dni i wygenerować dodatkowe 50 miliardów dolarów amerykańskich wydatków turystów transgranicznych w ciągu pierwszych pięciu lat działania. Firmy turystyczne liczyły na etapowe wdrożenie pod koniec 2025 roku, jednak urzędnicy przyznają, że wspólna architektura IT, standardy biometryczne i formuły podziału przychodów zajmują więcej czasu niż przewidywano.
Dla menedżerów ds. mobilności to opóźnienie ma dwie strony. Z jednej strony firmy muszą nadal korzystać z wielu portali e-wizowych, przesyłać dokumenty ubezpieczenia zdrowotnego i organizować ponowne wjazdy dla pracowników, którzy muszą szybko przekraczać granice. Z drugiej strony dodatkowy czas pozwala liniom lotniczym, touroperatorom i działom HR zaktualizować systemy rezerwacji, protokoły opieki nad pracownikami oraz polityki podróży przed przejściem na nowy system. Eksperci radzą firmom często podróżującym w obrębie Zatoki – zwłaszcza zespołom projektowym z branży budowlanej, naftowej i konsultingowej – aby utrzymały obecne wizy wielokrotnego wjazdu przynajmniej do drugiego kwartału 2026 roku.
Interesariusze z ZEA pozostają generalnie pozytywnie nastawieni. Dyrektor generalny Dubai Airports, Paul Griffiths, poinformował, że emiraty już modernizują system Advance Passenger Information (API), aby jedna wiza z kodem QR mogła być skanowana zarówno na bramkach imigracyjnych, jak i przy odprawie lotniskowej. Federalny Urząd ds. Tożsamości, Obywatelstwa, Cel i Bezpieczeństwa Portów ZEA (ICP) testuje również wymianę list obserwacyjnych opartą na technologii blockchain, która może stać się fundamentem regionalnej warstwy bezpieczeństwa.
Choć opóźnienie jest frustrujące dla organizacji turystycznych – Arabia Saudyjska planuje przyjąć 150 milionów turystów do 2030 roku – analitycy uważają, że ostrożne podejście jest rozsądne. „Lekcja z początków Schengen jest jasna: jedno słabe ogniwo może zagrozić całej strefie” – zauważa firma zajmująca się bezpieczeństwem podróży International SOS. „Dopilnowanie prawidłowego udostępniania danych, rozwiązywania sporów i mechanizmów rozliczeń finansowych jest warte dodatkowych sześciu do dziewięciu miesięcy pracy.”
Źródło: The Economic Times
