Dekret nr 12 862, opublikowany 3 marca 2026 roku, wprowadza długo oczekiwaną Umowę o Współpracy i Wzajemnej Pomocy Administracyjnej w Sprawach Celnych między Brazylią a Meksykiem, pierwotnie podpisaną w Puerto Vallarta w 2018 roku. Porozumienie to ma na celu przede wszystkim zwalczanie przemytu i unikania opłat celnych, ale wprowadza także wzajemnie uznawane korytarze dla „upoważnionych operatorów ekonomicznych” (AEO) oraz wymianę danych przed przybyciem, co znacząco skróci czas odprawy dla personelu towarzyszącego ładunkom o wysokiej wartości na obu granicach.
W ramach nowego systemu brazylijscy eksporterzy posiadający certyfikat AEO mogą składać cyfrowe manifesty ładunków na 24 godziny przed załadunkiem i otrzymać status „zielonego korytarza” ważny zarówno dla towarów, jak i towarzyszącego personelu transferowego na głównych meksykańskich lotniskach i terminalach morskich. Z kolei meksykańskie firmy AEO zyskają usprawnioną obsługę na lotniskach Viracopos i Santos. Testy pilotażowe przeprowadzone w lutym skróciły średni czas kontroli fizycznych z 48 do 8 godzin, według danych Receita Federal.
![Porozumienie celne między Brazylią a Meksykiem zapewni szybsze odprawy graniczne dla podróżnych związanych z łańcuchem dostaw]()
Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej największym sukcesem jest wprowadzenie weryfikowalnych „identyfikatorów eskort celnych”, które działają jak przepustki szybkiego przejścia dla inżynierów logistyki, kurierów lotniczych i posłańców pokładowych często przemieszczających się między ośrodkami lotniczymi São Paulo i Querétaro. Dotychczas tacy eskortowali potrzebowali ad hoc list wizowych i często byli poddawani dodatkowej kontroli; nowy elektroniczny dokument, powiązany z paszportem podróżnego i numerem AEO pracodawcy, powinien skrócić czas oczekiwania na lotnisku nawet o 60%.
Jednak zespoły ds. zgodności muszą uwzględnić rozszerzone klauzule dotyczące wymiany danych w ocenie wpływu na prywatność, ponieważ obie służby celne mogą teraz żądać sześciu lat historycznych danych dotyczących przesyłek powiązanych z poszczególnymi pracownikami. Firmy powinny zrewidować polityki minimalizacji danych i odpowiednio zaktualizować formularze zgody podróżnych.
W ramach nowego systemu brazylijscy eksporterzy posiadający certyfikat AEO mogą składać cyfrowe manifesty ładunków na 24 godziny przed załadunkiem i otrzymać status „zielonego korytarza” ważny zarówno dla towarów, jak i towarzyszącego personelu transferowego na głównych meksykańskich lotniskach i terminalach morskich. Z kolei meksykańskie firmy AEO zyskają usprawnioną obsługę na lotniskach Viracopos i Santos. Testy pilotażowe przeprowadzone w lutym skróciły średni czas kontroli fizycznych z 48 do 8 godzin, według danych Receita Federal.
Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej największym sukcesem jest wprowadzenie weryfikowalnych „identyfikatorów eskort celnych”, które działają jak przepustki szybkiego przejścia dla inżynierów logistyki, kurierów lotniczych i posłańców pokładowych często przemieszczających się między ośrodkami lotniczymi São Paulo i Querétaro. Dotychczas tacy eskortowali potrzebowali ad hoc list wizowych i często byli poddawani dodatkowej kontroli; nowy elektroniczny dokument, powiązany z paszportem podróżnego i numerem AEO pracodawcy, powinien skrócić czas oczekiwania na lotnisku nawet o 60%.
Jednak zespoły ds. zgodności muszą uwzględnić rozszerzone klauzule dotyczące wymiany danych w ocenie wpływu na prywatność, ponieważ obie służby celne mogą teraz żądać sześciu lat historycznych danych dotyczących przesyłek powiązanych z poszczególnymi pracownikami. Firmy powinny zrewidować polityki minimalizacji danych i odpowiednio zaktualizować formularze zgody podróżnych.
