Imigracja odwraca spadek liczby ludności we Włoszech po 12 latach, informuje ISTAT

Liczba mieszkańców Włoch ustabilizowała się na poziomie 58,94 mln po ponad dekadzie spadków, wynika z wstępnych danych na 2025 rok opublikowanych przez krajowy urząd statystyczny ISTAT 31 marca 2026 r. Odwrócenie trendu jest niemal wyłącznie zasługą dodatniego salda migracji netto, które wyniosło 296 tys. osób, co zrównoważyło rekordowo niską liczbę 355 tys. urodzeń oraz około 652 tys. zgonów. Dla specjalistów ds. mobilności międzynarodowej płyną dwie kluczowe wiadomości. Po pierwsze, napięty rynek pracy we Włoszech będzie jeszcze bardziej zależny od zagranicznych talentów, które zastąpią szybko starzejącą się siłę roboczą. Polityka rządu już odzwierciedla tę rzeczywistość: centroprawicowy rząd Meloniego połączył zaostrzone działania wobec nielegalnych imigrantów z wyraźnym zwiększeniem limitów wiz pracowniczych w ramach Dekretu Flussi na 2026 rok. W miarę nasilania się presji demograficznej można spodziewać się dalszych podwyżek limitów oraz przyspieszenia procedur dla wysoko wykwalifikowanych kandydatów. Po drugie, stabilizacja daje czas na przeprowadzenie reform strukturalnych. Emerytury, opieka zdrowotna i produktywność zależą od zrównoważonej piramidy wieku. Raport ISTAT podkreśla, że bez stałych napływów migracyjnych spadek liczby ludności szybko by się wznowił — co uwypukla strategiczne znaczenie takich ścieżek imigracyjnych jak nowa wiza dla cyfrowych nomadów czy dwustronne umowy o pracę z krajami takimi jak Pakistan i Tunezja. Firmy planujące wysyłanie pracowników do Włoch powinny przygotować się na bardziej przyjazne regulacje dla legalnie zatrudnionych cudzoziemców, ale także na większą konkurencję o mieszkania i międzynarodowe szkoły w dużych miastach, gdzie liczba rezydentów zagranicznych wzrosła w ciągu roku o 188 tys. Konieczne może być odpowiednie dostosowanie budżetów relokacyjnych. Jednocześnie władze lokalne zabiegają o nowych mieszkańców, by ożywić wyludniające się obszary wiejskie. Zachęty takie jak programy „dom za 1 euro” czy ulgi podatkowe mogą uczynić mniejsze miejscowości atrakcyjną bazą dla pracowników zdalnych, łącząc cele firm związane z elastycznością pracy z narodową strategią demograficzną.