Niemcy wywołują debatę, nakazując mężczyznom poniżej 45. roku życia uzyskanie zgody wojskowej na podróże trwające dłużej niż trzy miesiące

Cicha klauzula w ustawie o restrukturyzacji Bundeswehry, która weszła w życie 1 stycznia 2026 roku, nagle stała się tematem numer jeden na pierwszych stronach gazet. W niedzielę, 5 kwietnia, niemieckie media ujawniły, że każdy niemiecki obywatel płci męskiej w wieku od 17 do 45 lat musi uzyskać wcześniejszą zgodę lokalnego centrum kariery Bundeswehry, jeśli planuje opuścić kraj na ponad 90 dni. Ministerstwo obrony potwierdziło ten obowiązek, podkreślając, że zgoda będzie „rutynowo udzielana”, ponieważ służba wojskowa pozostaje dobrowolna. Mimo to przepis wywołał niepokój wśród niemieckiej, bardzo mobilnej siły roboczej – od studentów robiących przerwę w nauce i uczestników programu Erasmus, po menedżerów wyjeżdżających na długoterminowe zagraniczne delegacje. Regulacja przywraca wymóg z czasów zimnej wojny, który został zawieszony w 2011 roku wraz z zawieszeniem poboru do wojska. Jego ponowne wprowadzenie jest częścią szerszych działań rządu Merza mających na celu zwiększenie liczby rezerwistów do 200 000 oraz stworzenie prawnych podstaw do szybkiego przywrócenia obowiązkowej służby wojskowej, jeśli nie zostaną osiągnięte cele kadrowe. Ponieważ Bundeswehra musi szybko zlokalizować potencjalnych poborowych w sytuacji kryzysowej, urzędnicy argumentują, że muszą wiedzieć, kto przebywa za granicą i jak długo. Krytycy twierdzą jednak, że przepis jest niczym nieformalny zakaz wyjazdu i narusza prawo do swobodnego przemieszczania się gwarantowane przez niemiecką konstytucję oraz prawo UE. Pojawia się wiele praktycznych pytań. Ustawa nie określa ani czasu rozpatrzenia wniosku, ani możliwości składania go drogą elektroniczną. Prawnicy imigracyjni ostrzegają, że pracodawcy planujący wysłać pracowników na wielomiesięczne delegacje mogą napotkać opóźnienia, a nawet kary, jeśli pracownicy wyjadą przed uzyskaniem zgody. Uczelnie obawiają się zakłóceń w wymianach studenckich rozpoczynających się co roku jesienią, a organizacje pozarządowe działające na rzecz rozwoju wskazują na możliwe trudności dla wolontariuszy pracujących w krajach Globalnego Południa. Dla międzynarodowych firm z siedzibą w Niemczech najbezpieczniejszą strategią będzie uwzględnienie czterech do sześciu tygodni zapasu czasowego w harmonogramach delegacji oraz dokumentowanie zgody Bundeswehry razem z dokumentami wizowymi. Menedżerowie ds. mobilności powinni także śledzić nadchodzące wytyczne administracyjne, które ministerstwo obiecało „zminimalizować biurokrację” – choć mogą one wymagać okresowych aktualizacji statusu podróżnych przebywających za granicą. W średnim terminie ta sytuacja przypomina, że polityka bezpieczeństwa może mieć wpływ na mobilność talentów. W związku z planowanym na 2027 rok parlamentarnym przeglądem obowiązkowej służby wojskowej, zespoły zajmujące się globalną mobilnością powinny już teraz zmapować swoje niemieckie zasoby kadrowe i przygotować plany awaryjne.