Po siedmiu dniach z rzędu akcji strajkowej Lufthansa osiągnęła wstępne porozumienie płacowe związków pilotów i personelu pokładowego w niedzielę wieczorem — jednak nie bez poważnych zakłóceń w operacjach hubów i planach podróży pasażerów. W okresie od 13 do 19 kwietnia linia lotnicza odwołała około 75–90% codziennych lotów, usuwając z rozkładu ponad 3 200 połączeń. Największe problemy dotknęły trasy dalekiego zasięgu do Afryki Zachodniej, gdzie Lufthansa często jest jedynym codziennym przewoźnikiem łączącym takie miasta jak Lagos i Abuja z Europą. Organizacje broniące praw pasażerów w Niemczech informują, że setki nigeryjskich podróżnych utknęły na obszarach tranzytowych we Frankfurcie i Monachium nawet do 48 godzin, ponieważ miejsca zastępcze na innych liniach szybko się wyprzedały. Sytuację pogorszyła jednoczesna decyzja Lufthansy o likwidacji regionalnej spółki zależnej CityLine, co oznaczało uziemienie 27 samolotów CRJ-900, które zwykle obsługiwały loty łączące z połączeniami dalekiego zasięgu. Bez tych lotów łącznikowych pasażerowie, którym zmieniono rezerwacje, często doświadczali kolejnych problemów, gdy odwoływano krajowe lub wewnątrzunijne odcinki podróży. Zgodnie z rozporządzeniem UE 261/2004, strajki mogą być uznane za „okoliczności nadzwyczajne”, co zwalnia przewoźnika z obowiązku wypłaty odszkodowań pieniężnych, jednak obowiązki dotyczące opieki nad pasażerami — takie jak posiłki, noclegi i zmiana trasy — nadal obowiązują. Organizacje konsumenckie wskazują, że przeciążony personel lotnisk pozostawił wielu podróżnych samych sobie, zmuszając ich do organizowania noclegów na własny koszt. Menedżerowie ds. mobilności, odpowiedzialni za pracowników wysyłanych do Nigerii, apelują więc o zachowanie paragonów i ubieganie się o zwrot kosztów, gdy portal reklamacyjny Lufthansy zacznie działać stabilnie. Z punktu widzenia strategii, strajk uwypuklił podatność niemieckiego modelu hub-and-spoke na zakłócenia spowodowane konfliktami pracowniczymi. Firmy korzystające z Frankfurtu lub Monachium jako bram do Afryki mogą być zmuszone do dywersyfikacji tras przez Paryż, Stambuł lub przewoźników z Zatoki Perskiej, nawet jeśli wydłuży to czas podróży. Incydent ten wzmacnia również głosy w niemieckim środowisku biznesowym, domagające się wprowadzenia wiążących mechanizmów arbitrażu, które ograniczyłyby przyszłe strajki w kluczowych sektorach infrastruktury. Choć operacje zaczęły wracać do normy 20 kwietnia, analitycy ostrzegają, że łączne straty z tytułu utraconych przychodów, odszkodowań dla pasażerów i szkód wizerunkowych mogą przekroczyć 200 milionów euro. Zamknięcie CityLine, które na stałe zmniejszyło pojemność na krótkich trasach, może sprawić, że odporność sieci Lufthansy — a także niemieckie połączenia lotnicze — pozostaną pod presją jeszcze przez całe lato.
Źródło: Nomad Lawyer
