Stany Zjednoczone rozpoczynają deportacje migrantów do Republiki Środkowoafrykańskiej na mocy nowo zawartego dwustronnego porozumienia

Wczesnym rankiem 12 czerwca czarterowany Boeing 767 z Aleksandrii w Luizjanie wylądował w Bangi, stolicy Republiki Środkowoafrykańskiej (CAR), przewożąc około 20 migrantów – w tym dwie Irańskie kobiety oraz obywateli Turcji, Syrii i Afganistanu – którzy zostali zobowiązani do deportacji przez amerykańskich sędziów imigracyjnych. To pierwszy lot w ramach mało nagłaśnianego porozumienia podpisanego w zeszłym miesiącu między Waszyngtonem a CAR, co czyni ten kraj, dotknięty konfliktem, szóstym państwem afrykańskim przyjmującym deportowanych z USA od 2025 roku. Organizacje praw człowieka określają te transfery jako nieodpowiedzialne. Sam Departament Stanu USA w swoim ostrzeżeniu podróżnym klasyfikuje CAR na poziomie 4 („Nie podróżuj”) z powodu konfliktów zbrojnych i przestępczości. Mimo to Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego (DHS) argumentuje, że umowy o przesiedleniu do państw trzecich są kluczowe do przełamania impasu dyplomatycznego, który uniemożliwia deportacje do takich krajów jak Iran czy Syria. Dla planistów mobilności korporacyjnej polityka ta ma podwójne znaczenie. Po pierwsze, cudzoziemcy, którzy liczyli na to, że wnioski o azyl zablokują ich deportację, mogą teraz zostać przeniesieni do państwa trzeciego zamiast zwolnieni w USA, co zwiększa wagę działań na rzecz prawidłowego procesu. Po drugie, pracodawcy działający w obszarach wysokiego ryzyka, takich jak CAR, muszą ponownie ocenić protokoły bezpieczeństwa, ponieważ przybycie deportowanych może obciążyć lokalne zasoby i pogłębić niestabilność. Niejasny charakter porozumienia – nie opublikowano jego treści, a żaden z rządów nie ujawnił, jakie zachęty finansowe są w nim zawarte – rodzi także pytania dotyczące zgodności dla organizacji współpracujących z amerykańskimi agencjami przy świadczeniu usług po deportacji. Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji ma podobno zapewnić początkową pomoc, wspieraną kwotą 85 milionów dolarów z funduszy USA. Wreszcie, ruch ten sygnalizuje rozszerzanie arsenału administracji do szybkich deportacji. Podobne umowy mają być w przygotowaniu z kolejnymi państwami afrykańskimi, co sugeruje, że deportacje do państw trzecich mogą wkrótce stać się standardową praktyką amerykańnej polityki imigracyjnej, zmieniając ocenę ryzyka zarówno dla środowisk humanitarnych, jak i biznesowych.