VS Begint Migranten uit te Zetten naar Centraal-Afrikaanse Republiek Onder Nieuwe Bilaterale Overeenkomst

In de vroege ochtend van 12 juni landde een gecharterde Boeing 767 uit Alexandria, Louisiana, in Bangui, de Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR). Aan boord waren ongeveer 20 migranten – onder wie twee Iraanse vrouwen, plus Turkse, Syrische en Afghaanse staatsburgers – die door Amerikaanse immigratierechters waren uitgezet. Deze vlucht is de eerste onder een weinig bekend gemaakte overeenkomst die vorige maand werd gesloten tussen Washington en de CAR, waarmee het door conflicten geteisterde land de zesde Afrikaanse staat wordt die sinds 2025 Amerikaanse uitgezette personen accepteert. Mensenrechtenorganisaties noemen deze overplaatsingen roekeloos. Het reisadvies van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken plaatst de CAR op niveau 4 (“Niet reizen”) vanwege gewapend conflict en criminaliteit. Toch stelt het Department of Homeland Security (DHS) dat verdragsafspraken voor hervestiging in derde landen essentieel zijn om diplomatieke impasses te doorbreken die uitzettingen naar landen als Iran en Syrië verhinderen. Voor planners van internationale mobiliteit heeft dit beleid twee belangrijke gevolgen. Ten eerste kunnen buitenlandse staatsburgers die ooit hoopten dat hun asielaanvragen uitzetting zouden voorkomen, nu worden overgeplaatst naar een derde land in plaats van vrijgelaten te worden in de VS, wat het belang van juridische bijstand vergroot. Ten tweede moeten werkgevers met activiteiten in risicovolle gebieden zoals de CAR hun veiligheidsprotocollen herzien, omdat de komst van uitgezette personen lokale middelen kan belasten en de instabiliteit kan vergroten. De ondoorzichtige aard van de overeenkomst – er is geen tekst gepubliceerd en geen van beide regeringen heeft financiële prikkels bekendgemaakt – roept ook vragen op over naleving voor organisaties die contracten hebben met Amerikaanse instanties voor nazorg na uitzetting. De Internationale Organisatie voor Migratie zal naar verluidt de eerste hulp bieden, ondersteund door 85 miljoen dollar aan Amerikaanse financiering. Tot slot toont deze stap aan dat de Amerikaanse regering haar instrumenten voor versnelde uitzettingen uitbreidt. Er zouden soortgelijke overeenkomsten in de maak zijn met andere Afrikaanse landen, wat erop wijst dat uitzettingen naar derde landen binnenkort een standaardpraktijk kunnen worden binnen de Amerikaanse immigratiehandhaving, met grote gevolgen voor risicobeoordelingen door zowel humanitaire als zakelijke partijen.