Poufny raport Europejskiej Agencji ds. Azylu, wyciekły 5 lipca 2026 roku, pokazuje, że liczba wniosków o azyl w Niemczech spadła z około 70 000 w pierwszej połowie 2025 roku do 51 147 w tym samym okresie w tym roku – to spadek o 27 procent. Mimo to obywatele Afganistanu wciąż stanowią 37 procent wszystkich zgłoszeń, utrzymując pozycję największej grupy. Dane te obrazują rozbieżne trendy migracyjne: podczas gdy ogólna liczba nielegalnych przyjazdów maleje, czynniki wypychające z Afganistanu nadal napędzają ucieczkę w poszukiwaniu azylu. Analitycy wiążą utrzymujący się napływ wniosków afgańskich z rosnącymi ograniczeniami Talibów wobec edukacji, zatrudnienia i swobody poruszania się kobiet. Turcja i Syria odpowiadają każda za 9 procent nowych wniosków azylowych w Niemczech, natomiast migranci z Wenezueli i Bangladeszu dominują w statystykach całej UE. Dla niemieckich gmin oznacza to dalszą presję na kursy integracyjne, zasoby mieszkaniowe oraz budżety usług społecznych w regionach z dużymi społecznościami afgańskimi, takich jak Nadrenia Północna-Westfalia i Bawaria. Z kolei pracodawcy mogą postrzegać tę grupę jako szansę: około 40 procent afgańskich wnioskodawców o azyl w Europie wybiera właśnie Niemcy, wielu z nich posiada doświadczenie zawodowe odpowiadające deficytowym branżom. W kwestiach polityki migracyjnej Federalny Urząd ds. Migracji i Uchodźców (BAMF) aktualizuje wytyczne dotyczące krajów pochodzenia, co może przyspieszyć pozytywne decyzje dla afgańskich kobiet i mniejszości zagrożonych, jednocześnie przyspieszając odmowy dla młodych, samotnych mężczyzn uznanych za bezpiecznych do powrotu, jeśli wznowione zostaną loty deportacyjne. Doradcy ds. mobilności powinni uważnie śledzić te zmiany, ponieważ osoby, którym przyznano ochronę, nie mogą jednocześnie ubiegać się o wizy dla wykwalifikowanych pracowników, ale mogą później przejść na pozwolenia na pracę na podstawie paragrafu 19d ustawy o pobycie (AufenthG) po uznaniu statusu. Raport podkreśla także powiązania między systemami azylowymi UE: wzrost liczby wniosków we Francji i we Włoszech często przekłada się na napływ do Niemiec poprzez ruchy wtórne. Planowane reformy Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego (CEAS) pozostaną więc kluczowym tematem zgodności dla działów HR w międzynarodowych firmach przenoszących pracowników między różnymi bazami w UE.
Źródło: AtlasPress News Agency
